-
1 stillo
stillo, āvi, ātum, 1, v. n. and a [stilla].I. A.Lit.:B.vas, unde stillet lente aqua,
Varr. R. R. 1, 41, 2:gutta (dulcedinis) in cor,
Lucr. 4, 1060:umorem, quasi igni cera super calido tabescens multa liquescat,
id. 6, 515:cruor ferro,
Prop. 2, 8, 26 (2, 8 b, 26 (10)):unguenta capillo,
Tib. 1, 7, 51:de viridi ilice mella,
Ov. M. 1, 112:ros,
id. ib. 11, 57:hammoniaci lacrima stillat m harenis,
Plin. 12, 23, 49, § 107.—Transf., of things which drop or drop with a liquid:C.saxa guttis manantibu' stillent,
Lucr. 6, 943 ' paenula multo nimbo, Juv. 5, 79:coma Syrio rore,
Tib. 3, 4, 28:sanguine sidera,
Ov. Am. 1, 8, 11; cf.' arbor sanguineis roribus,
Luc. 7, 837; Sen. Thyest 1061—Without abl.: umida saxa, super viridi stillantia musco, Lucr. 5, 951: ille, qui stillantem prae se pugionem tulit, * Cic. Phil. 2, 12, 30:uva,
Mart. 10, 56, 5; Vulg. Job, 16, 21.—Trop.:II.stillantes voces,
words that ooze out drop by drop, Calp. Ecl. 6, 23; cf.:orationem stillare,
Sen. Ep. 40, 3:plumis stillare diem,
to be full, to abound in, Stat. Th. 3, 537.—Act., to cause to drop, let fall in drops, to drop, distil: stillabit amicis Ex oculis rorem, * Hor. A. P. 429:B.coctam caepam cum adipe anserino,
Plin. 20, 5, 20, § 40:stillata De ramis electra,
dropped, distilled, Ov. M. 2, 364:stillata cortice myrrha,
id. ib. 10, 501;acre malum stillans ocellus,
Juv. 6, 109.— -
2 roro
I.Lit.a.Neutr.: (Aurora) toto rorat in [p. 1600] orbe, Ov. M. 13, 622:b. II. a.cum rorare Tithonia conjux Coeperit,
id. F. 3, 403:rorate, caeli,
Vulg. Isa. 45, 8. — More usually impers., dew falls, it drizzles, it sprinkles:ante rorat quam pluit,
Varr. L. L. 7, § 58; Col. 11, 2, 45; 76; Plin. 17, 10, 14, § 74; Suet. Aug. 92. —Neutr.:b.lacrimis spargunt rorantibus ora genasque,
with trickling, flowing, Lucr. 2, 977 (cf. infra, b.): rorant pennaeque sinusque, drip or shed moisture, Ov. M. 1, 267:comae,
id. ib. 5, 488:ora dei madidā barbā,
id. ib. 1, 339; cf. id. ib. 3, 683; 177;14, 786: sanguine vepres,
Verg. A. 8, 645; 11, 8:lacte capellae,
id. Cul. 75:ora,
Luc. 2, 123:hostili cruore arma,
Quint. Decl. 4, 8.—Act., to bedew, to moisten, wet:* B.circumstant, lacrimis rorantes ora genasque,
Lucr. 3, 469:saxa cruore,
Sil. 10, 263. —And with the liquid as an object: quam caelum intrare parantem Roratis lustravit aquis Iris,
with sprinkled waters, Ov. M. 4, 479; id. F. 4, 728:si roraverit quantulum cumque imbrem,
Plin. 17, 10, 14, § 74.— Absol.: pocula rorantia, which yielded the wine drop by drop (a transl. of the Gr. epipsekazein), * Cic. Sen. 14, 46: rorans juvenis, the youth pouring out, the young cup-bearer, i. e. Ganymedes, as a constellation (Aquarius), Manil. 5, 482.— -
3 cado
cădo, cĕcĭdi, cāsum, 3 ( part. pres. gen. plur. cadentūm, Verg. A. 10, 674; 12, 410), v. n. [cf. Sanscr. çad-, to fall away].I.Lit.A.In an extended sense, to be driven or carried by one ' s weight from a higher to a lower point, to fall down, be precipitated, sink down, go down, sink, fall (so mostly poet.; in prose, in place of it, the compounds decĭdo, occĭdo, excĭdo, etc.; cf. also ruo, labor;2.opp. surgo, sto): tum arbores in te cadent,
Plaut. Men. 2, 3, 25: (aves) praecipites cadunt in terram aut in aquam, fall headlong to the earth or into the water, Lucr. 6, 745; cf. id. 6, 828;imitated by Verg.: (apes) praecipites cadunt,
Verg. G. 4, 80:nimbus, Ut picis e caelo demissum flumen, in undas Sic cadit, etc.,
Lucr. 6, 258:cadit in terras vis flammea,
id. 2, 215; so with in, id. 2, 209; 4, 1282; 6, 1006; 6, 1125; Prop. 4 (5), 4, 64:in patrios pedes,
Ov. F. 2, 832.—With a different meaning:omnes plerumque cadunt in vulnus,
in the direction of, towards their wound, Lucr. 4, 1049; cf.:prolapsa in vulnus moribunda cecidit,
Liv. 1, 58, 11:cadit in vultus,
Ov. M. 5, 292:in pectus,
id. ib. 4, 579.—Less freq. with ad:ad terras,
Plin. 2, 97, 99, § 216:ad terram,
Quint. 5, 10, 84.—The place from which is designated by ab, ex, de:a summo cadere,
Plaut. Mil. 4, 4, 15:a mento cadit manus,
Ov. F. 3, 20:aves ab alto,
Plin. 10, 38, 54, § 112:ut cadat (avis) e regione loci,
Lucr. 6, 824:ex arbore,
Plin. 17, 20, 34, § 148; Dig. 50, 16, 30, § 4; 18, 1, 80, § 2:cecidisse de equo dicitur,
Cic. Clu. 62, 175:cadere de equo,
Plaut. Mil. 3, 1, 125 (for which Cæsar, Nepos, and Pliny employ decidere):de manibus arma cecidissent,
Cic. Phil. 14, 7, 21; cf.:de manibus civium delapsa arma ipsa ceciderunt,
id. Off. 1, 22, 77:cadunt altis de montibus umbrae,
Verg. E. 1, 84:de caelo,
Lucr. 5, 791; Ov. M. 2, 322:de matre (i. e. nasci),
Claud. in Rufin. 1, 92.—With per:per inane profundum,
Lucr. 2, 222:per aquas,
id. 2, 230:per salebras altaque saxa,
Mart. 11, 91; cf.:imbre per indignas usque cadente genas,
Ov. Tr. 1, 3, 18.—With the adverb altius: altius atque cadant summotis nubibus imbres, and poured forth from a greater height, etc., Verg. E. 6, 38.—And absol.:folia nunc cadunt,
Plaut. Men. 2, 3, 24; Ter. Ad. 1, 1, 12; Lucr. 6, 297:ut pluere in multis regionibus et cadere imbres,
id. 6, 415:cadens nix,
id. 3, 21; 3, 402:velut si prolapsus cecidisset,
Liv. 1, 56, 12: quaeque ita concus [p. 259] sa est, ut jam casura putetur, Ov. P. 2, 3, 59:cadentem Sustinuisse,
id. M. 8, 148:saepius, of epileptics,
Plin. Val. 12, 58:casuri, si leviter excutiantur, flosculi,
Quint. 12, 10, 73.—Esp.a.Of heavenly bodies, to decline, set (opp. orior), Ov. F. 1, 295:b.oceani finem juxta solemque cadentem,
Verg. A. 4, 480; 8, 59; Tac. G. 45:soli subjecta cadenti arva,
Avien. Descr. Orb. 273; cf. Tac. Agr. 12:quā (nocte) tristis Orion cadit,
Hor. Epod. 10, 10:Arcturus cadens,
id. C. 3, 1, 27.—To separate from something by falling, to fall off or away, fall out, to drop off, be shed, etc.:c.nam tum dentes mihi cadebant primulum,
Plaut. Men. 5, 9, 57:dentes cadere imperat aetas,
Lucr. 5, 671; Sen. Ep. 12, 3; 83, 3:pueri qui primus ceciderit dens,
Plin. 28, 4, 9, § 41:barba,
Verg. E. 1, 29:quam multa in silvis autumni frigore primo Lapsa cadunt folia,
id. A. 6, 310; cf. Cat. 11, 22; Hor. A. P. 61:lanigeris gregibus Sponte suā lanae cadunt,
Ov. M. 7, 541:saetae,
id. ib. 14, 303:quadrupedibus pilum cadere,
Plin. 11, 39, 94, § 231:poma,
Ov. M. 7, 586:cecidere manu quas legerat, herbae,
id. ib. 14, 350:elapsae manibus cecidere tabellae,
id. ib. 9, 571:et colus et fusus digitis cecidere remissis,
id. ib. 4, 229.—Of a stream, to fall, empty itself:d.amnis Aretho cadit in sinum maris,
Liv. 38, 4, 3; 38, 13, 6; 44, 31, 4:flumina in pontum cadent,
Sen. Med. 406:flumina in Hebrum cadentia,
Plin. 4, 11, 18, § 50:tandem in alterum amnem cadit,
Curt. 6, 4, 6.—Of dice, to be thrown or cast; to turn up:e.illud, quod cecidit forte,
Ter. Ad. 4, 7, 23 sq.; Liv. 2, 12, 16.—Alicui (alicujus) ad pedes, to fall at one ' s feet in supplication, etc. (post-class. for abicio, proicio), Sen. Contr. 1, 1, 19; Eutr. 4, 7; Aug. Serm. 143, 4; Vulg. Joan. 11, 32 al.—f.Super collum allcujus, to embrace (late Lat.), Vulg. Luc. 15, 20.—B.In a more restricted sense.1.To fall, to fall down, drop, fall to, be precipitated, etc.; to sink down, to sink, settle (the usual class. signif. in prose and poetry):2.cadere in plano,
Ov. Tr. 3, 4, 17 sq.:deorsum,
Plaut. Rud. 1, 2, 89:uspiam,
Ter. Ad. 1, 1, 12:Brutus, velut si prolapsus cecidisset,
Liv. 1, 56, 12; cf. id. 5, 21, 16; 1, 58, 12:dum timent, ne aliquando cadant, semper jacent,
Quint. 8, 5, 32:sinistrā manu sinum ad ima crura deduxit (Caesar), quo honestius caderet,
Suet. Caes. 82:cadere supinus,
id. Aug. 43 fin.:in pectus pronus,
Ov. M. 4, 579:cadunt toti montes,
Lucr. 6, 546:radicitus exturbata (pinus) prona cadit,
Cat. 64, 109:concussae cadunt urbes,
Lucr. 5, 1236:casura moenia Troum,
Ov. M. 13, 375; id. H. 13, 71:multaque praeterea ceciderunt moenia magnis motibus in terris,
Lucr. 6, 588: languescunt omnia membra;bracchia palpebraeque cadunt,
their arms and eyelids fall, id. 4, 953; 3, 596; so,ceciderunt artus,
id. 3, 453:sed tibi tamen oculi, voltus, verba cecidissent,
Cic. Dom. 52, 133; cf.:oculos vigiliā fatigatos cadentesque in opere detineo,
Sen. Ep. 8, 1:patriae cecidere manus,
Verg. A. 6, 33:cur facunda parum decoro Inter verba cadit lingua silentio?
Hor. C. 4, 1, 36:cecidere illis animique manusque,
Ov. M. 7, 347; Val. Fl. 1, 300; cf. II. F. infra.—In a pregn. signif. (as in most langg., to fall in battle, to die), to fall so as to be unable to rise, to fall dead, to fall, die (opp. vivere), Prop. 2 (3), 28, 42 (usu. of those who die in battle;b.hence most freq. in the histt.): hostes crebri cadunt,
Plaut. Am. 1, 1, 79 sq.:aut in acie cadendum fuit aut in aliquas insidias incidendum,
Cic. Fam. 7, 3, 3; Curt. 4, 1, 28; Ov. M. 7, 142:ut cum dignitate potius cadamus quam cum ignominiā serviamus,
Cic. Phil. 3, 14, 35:pauci de nostris cadunt,
Caes. B. G. 1, 15; id. B. C. 3, 53:optimus quisque cadere aut sauciari,
Sall. J. 92, 8; so id. C. 60, 6; id. J. 54, 10; Nep. Paus. 1, 2; id. Thras. 2, 7; id. Dat. 1, 2; 6, 1; 8, 3; Liv. 10, 35, 15 and 19; 21, 7, 10; 23, 21, 7; 29, 14, 8; Tac. G. 33; Hor. Ep. 1, 12, 27; Ov. M. 7, 142:per acies,
Tac. A. 1, 2:pro patriā,
Quint. 2, 15, 29:ante diem,
Verg. A. 4, 620:bipenni,
Ov. M. 12, 611:ense,
Val. Fl. 1, 812.—Not in battle:inque pio cadit officio,
Ov. M. 6, 250.—With abl. of means or instrument:suoque Marte (i. e. suā manu) cadunt,
Ov. M. 3, 123; cf. Tac. A. 3, 42 fin.:suā manu cecidit,
fell by his own hand, id. ib. 15, 71:exitu voluntario,
id. H. 1, 40:muliebri fraude cadere,
id. A. 2, 71: cecidere justā Morte Centauri, cecidit tremendae Flamma Chimaerae, Hor. C. 4, 2, 14 sq.:manu femineā,
Sen. Herc. Oet. 1179:femineo Marte,
Ov. M. 12, 610.—With abl. of agent with ab:torqueor, infesto ne vir ab hoste cadat,
should be slain by, Ov. H. 9, 36; so id. M. 5, 192; Suet. Oth. 5:a centurione volneribus adversis tamquam in pugnā,
Tac. A. 16, 9.—And without ab:barbarae postquam cecidere turmae Thessalo victore,
Hor. C. 2, 4, 9; imitated by Claudian, IV. Cons. Hon. 89; Grat. Cyn. 315.—Of victims, to be slain or offered, to be sacrificed, to fall ( poet.):3.multa tibi ante aras nostrā cadet hostia dextrā,
Verg. A. 1, 334:si tener pleno cadit haedus anno,
Hor. C. 3, 18, 5; Tib. 1, 1, 23; 4, 1, 15; Ov. M. 7, 162; 13, 615; id. F. 4, 653.—In mal. part., = succumbo, to yield to, Plaut. Pers. 4, 4, 104; Tib. 4, 10, 2; Sen. Contr. 1, 3, 7.—4.Matre cadens, just born ( poet.), Val. Fl. 1, 355; cf. of the custom of laying the new-born child at the father's feet: tellure cadens. Stat. S. 1, 2, 209; 5, 5, 69.II.Trop.A.To come or fall under, to fall, to be subject or exposed to something (more rare than its compound incidere, but class.); constr. usually with sub or in, sometimes with ad:B.sub sensus cadere nostros,
i. e. to be perceived by the senses, Lucr. 1, 448:sub sensum,
Cic. Inv. 1, 30, 48: in cernendi sensum. id. Tim. 3:sub oculos,
id. Or. 3, 9:in conspectum,
to become visible, id. Tusc. 1, 22, 50:sub aurium mensuram,
id. Or. 20, 67:sponte suā (genus humanum) cecidit sub leges artaque jura,
subjected itself to law and the force of right, Lucr. 5, 1146; so id. 3, 848:ad servitia,
Liv. 1, 40, 3:utrorum ad regna,
Lucr. 3, 836; so,sub imperium dicionemque Romanorum,
Cic. Font. 5, 12 (1, 2):in potestatem unius,
id. Att. 8, 3, 2:in cogitationem,
to suggest itself to the thoughts, id. N. D. 1, 9, 21:in hominum disceptationem,
id. de Or. 2, 2, 5:in deliberationem,
id. Off. 1, 3, 9:in offensionem alicujus,
id. N. D. 1, 30, 85:in morbum,
id. Tusc. 1, 32, 79:in suspitionem alicujus,
Nep. Paus. 2, 6:in calumniam,
Quint. 9, 4, 57:abrupte cadere in narrationem,
id. 4, 1, 79:in peccatum,
Aug. in Psa. 65, 13.—In gen.: in or sub aliquem or aliquid, to belong to any object, to be in accordance with, agree with, refer to, be suitable to, to fit, suit, become (so esp. freq. in philos. and rhet. lang.):C.non cadit in hos mores, non in hunc pudorem, non in hanc vitam, non in hunc hominem ista suspitio,
Cic. Sull. 27, 75:cadit ergo in bonum virum mentiri, emolumenti sui causā?
id. Off. 3, 20, 81; so id. Cael. 29, 69; id. Har. Resp. 26, 56:haec Academica... in personas non cadebant,
id. Att. 13, 19, 5:qui pedes in orationem non cadere quī possunt?
id. Or. 56, 188:neque in unam formam cadunt omnia,
id. ib. 11, 37; 57, 191; 27, 95; id. de Or. 3, 47, 182; Quint. 3, 7, 6; 4, 2, 37; 4, 2, 93; 6, prooem. § 5; 7, 2, 30 and 31; Plin. 35, 10, 36, § 82:heu, cadit in quemquam tantum scelus?
Verg. E. 9, 17; Cic. Or. 27, 95; 11, 37; Quint. 3, 5, 16; 3, 6, 91; 5, 10, 30; 6, 3, 52; 7, 2, 31; 9, 1, 7;9, 3, 92: hoc quoque in rerum naturam cadit, ut, etc.,
id. 2, 17, 32:in iis rebus, quae sub eandem rationem cadunt,
Cic. Inv. 1, 30, 47; Quint. 8, 3, 56.—To fall upon a definite time (rare):D.considera, ne in alienissimum tempus cadat adventus tuus,
Cic. Fam. 15, 14, 4:in id saeculum Romuli cecidit aetas, cum, etc.,
id. Rep. 2, 10, 18.—Hence, in mercantile lang., of payments, to fall due: in eam diem cadere ( were due) nummos, qui a Quinto debentur, Cic. Att. 15, 20, 4.—(Acc. to I. 1. e.) Alicui, to fall to one (as by lot), fall to one ' s lot, happen to one, befall; and absol. (for accidere), to happen, come to pass, occur, result, turn out, fall out (esp. in an unexpected manner; cf. accido; very freq. in prose and poetry).1.Alicui:2.nihil ipsis jure incommodi cadere possit,
Cic. Quint. 16, 51:hoc cecidit mihi peropportune, quod, etc.,
id. de Or. 2, 4, 15; id. Att. 3, 1:insperanti mihi, cecidit, ut, etc.,
id. de Or. 1, 21, 96; id. Att. 8, 3, 6; id. Mil. 30, 81:mihi omnia semper honesta et jucunda ceciderunt,
id. Q. Fr. 1, 3, 1:sunt, quibus ad portas cecidit custodia sorti,
Verg. G. 4, 165:haec aliis maledicta cadant,
Tib. 1, 6, 85:neu tibi pro vano verba benigna cadunt,
Prop. 1, 10, 24:ut illis... voluptas cadat dura inter saepe pericla,
Hor. S. 1, 2, 40: verba cadentia, uttered at random, id. Ep. 1, 18, 12.—Ab sol., Afran. ap. Charis. p. 195 P.;3.Cic. Leg.2, 13, 33: verebar quorsum id casurum esset,
how it would turn out, id. Att. 3, 24:aliorsum vota ceciderunt,
Flor. 2, 4, 5:cum aliter res cecidisset ac putasses,
had turned out differently from what was expected, Cic. Fam. 5, 19, 1:sane ita cadebat ut vellem,
id. Att. 3, 7, 1; id. Div. 2, 52, 107; Cael. ap. Cic. Fam. 8, 12, 3; Cic. Verr. 1, 2, 5; Caes. B. C. 3, 73, Nep. Milt. 2, 5 Dähne:cum, quae tum maxime acciderant, casura praemonens, a furioso incepto eos deterreret,
Liv. 36, 34, 3; 22, 40, 3; 35, 13, 9; 38, 46, 6; Plin. Pan. 31, 1; Tac. A. 2, 80; 6, 8; Suet. Tib. 14 al.; Verg. A. 2, 709:ut omnia fortiter fiant, feliciter cadant,
Sen. Suas. 2, p. 14:multa. fortuito in melius casura,
Tac. A. 2, 77.—With adj.:si non omnia caderent secunda,
Caes. B. C. 3, 73:vota cadunt, i.e. rata sunt,
are fulfilled, realized, Tib. 2, 2, 17 (diff. from Prop. 1, 17, 4; v. under F.).—With in and acc.: nimia illa libertas et populis et privatis in nimiam servitutem cadit (cf. metaballei), Cic. Rep. 1, 44, 68.—Esp.: in (ad) irritum or cassum, to be frustrated, fail, be or remain fruitless:E.omnia in cassum cadunt,
Plaut. Poen. 1, 2, 147; Lucr. 2, 1166:ad irritum cadens spes,
Liv. 2, 6, 1; so Tac. H. 3, 26:in irritum,
id. A. 15, 39; cf. with irritus, adj.:ut irrita promissa ejus caderent,
Liv. 2, 31, 5:haud irritae cecidere minae,
id. 6, 35, 10.—To fall, to become less (in strength, power, worth, etc.), to decrease, diminish, lessen:F. 1.cadunt vires,
Lucr. 5, 410:mercenarii milites pretia militiae casura in pace aegre ferebant,
Liv. 34, 36, 7.—More freq. in an extended signif. (acc. to I. B. 2.),In gen.: pellis item cecidit, vestis contempta ferina. declined in value, Lucr. 5, 1417:2.turpius est enim privatim cadere (i. e. fortunis everti) quam publice,
Cic. Att. 16, 15, 6; so id. Fam. 6, 10, 2:atque ea quidem tua laus pariter cum re publicā cecidit,
id. Off. 2, 13, 45:tanta civitas, si cadet,
id. Har. Resp. 20, 42:huc cecidisse Germanici exercitus gloriam, ut, etc.,
Tac. H. 3, 13:non tibi ingredienti fines ira cecidit?
Liv. 2, 40, 7; Pers. 5, 91:amicitia nec debilitari animos aut cadere patitur,
Cic. Lael. 7, 23:animus,
to fail, Liv. 1, 11, 3; Ov. M. 11, 537; cf. id. ib. 7, 347:non debemus ita cadere animis, etc.,
to lose courage, be disheartened, Cic. Fam. 6, 1, 4:tam graviter,
id. Off. 1, 21, 73; cf. Sen. Ep. 8, 3.—Esp., to fail in speaking:magnus orator est... minimeque in lubrico versabitur, et si semel constiterit numquam cadet,
Cic. Or. 28, 98:alte enim cadere non potest,
id. ib. —So in the lang. of the jurists, causā or formulā, to lose one ' s cause or suit:causā cadere,
Cic. Inv. 2, 19, 57; so id. de Or. 1, 36, 166 sq.; id. Fam. 7, 14, 1; Quint. 7, 3, 17; Luc. 2, 554; Suet. Calig. 39:formulā cadere,
Sen. Ep. 48, 10; Quint. 3, 6, 69.—With in:ita quemquam cadere in judicio, ut, etc.,
Cic. Mur. 28, 58.—Also absol.:cadere,
Tac. H. 4, 6; and:criminibus repetundarum,
id. ib. 1, 77:conjurationis crimine,
id. A. 6, 14:ut cecidit Fortuna Phrygum,
Ov. M. 13, 435:omniaque ingrato litore vota cadunt, i. e. irrita sunt,
remain unfulfilled, unaccomplished, Prop. 1, 17, 4 (diff. from Tib. 2, 2, 17; v. above, D. 2.); cf.:at mea nocturno verba cadunt zephyro,
Prop. 1, 16, 34:multa renascentur, quae jam cecidere, cadentque Quae nunc sunt in honore vocabula,
to fall into disuse, grow out of date, Hor. A. P. 70 —Hence of theatrical representations, to fall through, to fail, be condemned (opp. stare, to win applause;the fig. derived from combatants): securus cadat an recto stet fabula talo,
Hor. Ep. 2, 1, 176.— Impers.. periculum est, ne cadatur, Aug. Don. Persev. 1.—Esp. of the wind (opp. surgo), to abate, subside, die away, etc.:G.cadit Eurus et umida surgunt Nubila,
Ov. M. 8, 2:ventus premente nebulā cecidit,
Liv. 29, 27, 10:cadente jam Euro,
id. 25, 27, 11:venti vis omnis cecidit,
id. 26, 39, 8:ubi primum aquilones ceciderunt,
id. 36, 43, 11; cf.:sic cunctus pelagi cecidit fragor,
Verg. A. 1, 154:ventosi ceciderunt murmuris aurae,
id. E. 9, 58; id. G. 1, 354 Serv. and Wagn.—Rhet. and gram. t. t. of words, syllables, clauses, etc., to be terminated, end, close:verba melius in syllabas longiores cadunt,
Cic. Or. 57, 194; 67, 223: qua (littera [p. 260] sc. m) nullum Graece verbum cadit, Quint. 12, 10, 31:plerique censent cadere tantum numerose oportere terminarique sententiam,
Cic. Or. 59, 199; so id. Brut. 8, 34:apto cadens oratio,
Quint. 9, 4, 32:numerus opportune cadens,
id. 9, 4, 27:ultima syllaba in gravem vel duas graves cadit semper,
id. 12, 10, 33 Spald.: similiter cadentia = omoioptôta, the ending of words with the same cases or verbal forms, diff. from similiter desinentia = omoioteleuta, similar endings of any kind, Cic. de Or. 3, 54, 206; id. Or. 34, 135; Auct. Her. 4, 20, 28; Quint. 9, 4, 42; cf. id. 9, 4, 18; 9, 3, 78; 9, 3, 79; 1, 7, 23; Aquil. Rom. Figur. §§ 25 and 26. -
4 rārus
rārus adj. with comp. and sup, of loose texture, thin, rare, not thick: (terra) opp. densa, V.: retia, with large meshes, V.: tunica, O.: rariores silvae, thinner, Ta.—With large intervals, far apart, here and there, scattered, thin, scanty: vides habitari in terrā raris et angustis in locis, scattered: Apparent rari nantes, V.: frutices in vertice, O.: umbra, V.: arbores, N.: Manat rara meas lacrima per genas, drop by drop, H.—Of soldiers, in open order, far apart, scattered, dispersed, straggling, single: ut numquam conferti, sed rari magnisque intervallis proeliarentur, Cs.: rari in confertos inlati, L.: ordines, L.: rarior acies, Cu.—Infrequent, scarce, sparse, few, rare: in omni arte, optimum quidque rarissimum: raris ac prope nullis portibus, Cs.: Oceanus raris ab orbe nostro navibus aditur, Ta.: rara hostium apparebant arma, L.: vitio parentum Rara iuventus, H.: rarus adibat (i. e. raro), O.— Plur n. as subst: rara (anteponantur) volgaribus.—Uncommon, scarce, rare, extraordinary, remarkable: Rara quidem facie, sed rarior arte canendi, O.: avis (sc. pavo), H.: rarissima turba, O.* * *rara -um, rarior -or -us, rarissimus -a -um ADJthin, scattered; few, infrequent; rare; in small groups; loose knit -
5 rariter
rārus, a, um, adj. [etym. dub.; cf. Sanscr. root rah-, to abandon], having wide interstices between its parts, of a loose texture, not thick or dense, thin (opp. densus; freq. and class.).I.Lit.:II.denseri poterunt ignes, rarique relinqui,
Lucr. 1, 656; cf.:(terra) Rara sit an supra morem si densa requiras... Densa magis Cereri, rarissima quaeque Lyaeo,
Verg. G. 2, 227 sq.; 1, 419:textura,
Lucr. 4, 196; cf.retia,
Verg. A. 4, 131; Hor. Epod. 2, 33:tunica,
Ov. Am. 1, 5, 13; and:cribrum,
id. M. 12, 437:rariores silvae,
the thinner, clearer parts of the forest, Tac. Agr. 37:seges,
Col. 2, 9, 6:corpus (opp. solidae res),
Lucr. 1, 347; 2, 860; 6, 631 al.:aër,
id. 2, 107; cf. in the comp., id. 6, 1024:manus,
i.e. with the fingers spread apart, Quint. 11, 3, 103:raraque non fracto vestigia pulvere pendent,
i.e. scarcely visible, Stat. Th. 6, 640.—Transf.A.Of things which stand apart from each other, far apart, here and there, scattered, thin, scanty ( = disjectus;2.opp. densus, confertus): cum raris disjectisque ex aedificiis pabulum conquireretur,
Hirt. B. G. 8, 10; cf.:vides habitari in terrā raris et angustis in locis,
scattered, Cic. Rep. 6, 19, 20:apparent rari nantes,
Verg. A. 1, 118:foramina,
Lucr. 5, 457:bacae expanduntur rarae,
Plin. 17, 10, 11, § 60:frutices in vertice,
Ov. H. 10, 25:coma,
id. Am. 1, 8, 111; cf. capillus. Suet. Calig. 50:racemi,
Verg. E. 5, 7:umbra,
id. ib. 7, 46:arbores,
Nep. Milt. 5, 3:tela,
Ov. M. 12, 600 et saep. — Poet.:manat rara meas lacrima per genas,
drop by drop, Hor. C. 4, 1, 34. —In partic., in military lang., far apart, here and there, scattered about, dispersed, straggling, single (opp. confertus). accedebat huc, ut numquam conferti, sed rari magnisque intervallis proeliarentur, Caes. B. G. 5, 16; cf.:B.rari in confertos illati,
Liv. 23, 27:ipsi ex silvis rari propugnabant,
Caes. B. G. 5, 9; 5, 17; 7, 45; 7, 80; id. B. C. 1, 27 fin.:Samnites raris ordinibus constiterant,
Liv. 9, 27; Curt. 4, 14, 14:rara est acies,
Verg. A. 9, 508:rarior acies,
Tac. H. 3, 25; Front. Strat. 3, 10, 4:rarior acies,
Curt. 4, 15, 20: ut ordines suos non magnopere servarent. [p. 1525] rari dispersique pugnarent, Caes. B. C. 1, 44; cf. Tac. Agr. 37 fin.; Front. Strat. 1, 5, 23.—Of any thing found in small numbers or which seldom takes place, few, rare (cf. paucus):b.in omni arte... ut in ipsă virtute, optimum quidque rarissimum,
Cic. Fin. 2, 25, 81; cf.:rarum genus (amicorum) et quidem omnia praeclara rara,
id. Lael. 21, 79:raris ac prope nullis portibus,
Caes. B. G. 3, 12 fin.; cf.:etiamsi rarus ejus rei, nonnullus tamen usus,
Quint. 8, 6, 30:rarus enim est animus ad ea defendenda,
Sall. H. 3, 61, 7 Dietsch:Idem rarum est, non sine usu tamen,
Quint. 5, 11, 42:rari domos, plurimi amicorum tecta... petivere,
Tac. H. 1, 79 fin.:Oceanus raris ab orbe nostro navibus aditur,
id. G. 2:aliquod solitarium aut rarum,
Cic. Inv. 1, 44, 83:ut anteponantur rara vulgaribus,
id. Top. 18, 69:litterae,
Liv. 6, 1; cf. id. 7, 3:rara hostium apparebant arma,
id. 2, 50:lites,
Quint. 7, 1, 43:infelicitas,
id. 11, 2, 49:quae (littera) est apud nos rarissima in clausulis,
id. 12, 10, 31:quod est magis rarum,
id. 9, 2, 73:ex maxime raro genere hominum,
Cic. Lael. 17, 64; cf. Quint. 7, 3, 25:raris vocibus hisco,
Verg. A. 3, 314:rara per ignotos errent animalia montes,
id. E. 6, 40:audiet pugnas vitio parentum Rara juventus,
Hor. C. 1, 2, 24. —Rarum est, with ut:rarum est, ut, etc.,
Quint. 3, 10, 3; 6, 3, 38; 10, 7, 24:rarum dictu, esse aliquid, cui prosit neglegentia,
Plin. 18, 16, 39, § 140.—Mostly poet. and in post-Aug. prose for the adv. raro, seldom, rarely:2.nec Iliacos coetus nisi rarus adibat,
Ov. M. 11, 766; cf.:rarus, qui tam procul a portu recessisset, reperiebatur,
Quint. 12, prooem. § 3; so,rarus fuit, qui, etc.,
id. 6, 2, 3:antiquis scriptoribus rarus obtrectator,
Tac. A. 4, 33; Sall. H. Fragm. 3, 22, p. 233 Gerl.:Caesar rarus egressu,
Tac. A. 15, 53; cf.:leones rari in potu,
Plin. 8, 16, 18, § 46:(calculus) rarus inventu,
id. 28, 15, 61, § 217; cf.:helxine rara visu est,
id. 21, 16, 56, § 96:Homerus alias circa picturas pigmentaque rarus,
i. e. rarely speaks of them, id. 33, 7, 38, § 115 —Poet., in partic., uncommon of its kind, scarce, rare, extraordinary, remarkable:A.rara puella fuit,
Prop. 1, 17, 16; so,Cynthia,
id. 1, 8, 42:ministra deae,
id. 4 (5), 11, 52; cf.:rara quidem facie, sed rarior arte canendi,
Ov. M. 14, 337:facies,
id. H. 17, 93 Ruhnk.:vestis,
Cat. 69, 3:avis (sc. pavo),
Hor. S. 2, 2, 26:fides,
id. C. 1, 35, 21:artis opus rarae,
Tib. 3, 4, 37:patulis rarissima ramis,
Ov. M. 7, 622:rarissima turba,
id. A. A. 2, 281:rarissimi ingenii homo,
Sen. Contr. 28:conjux rarissima,
Stat. S. 5, 1, 11.— Hence, adv., usually raro (class.), but sometimes rare (ante - class. and postAug.), rarenter (ante- and post - class.), or rariter (late Lat.).Form rārō:B.raro nimium dabat quod biberem,
Plaut. Cist. 1, 1, 20:potavi, edi, donavi, et enim id raro,
id. Bacch. 4, 10, 6:si id, quod raro fit, fieri omnino negetur,
Cic. Inv. 1, 43, 80:evenire insolenter et raro (opp. vulgo),
id. ib. 1, 28, 43:vinum aegrotis prodest raro, nocet saepissime,
id. N. D. 3, 27, 69; id. de Or. 3, 52, 101; cf. id. Or. 24, 80:sed tamen raro habet in oratione poeticum aliquod verbum dignitatem,
id. de Or. 3, 38, 153:raro antecedentem scelestum Deseruit poena,
Hor. C. 3, 2, 31: admodum raro, Cic. Fat. Fragm. ap. Macr. S. 2, 12;for which we find raro admodum,
Quint. 11, 1, 14; Plin. 2, 50, 51, § 135:raro umquam,
Quint. 4, 1, 4; 5, 7, 22; Plin. 22, 22, 46, § 93:ita raro,
Cic. Rosc. Am. 13, 37:sic raro,
Hor. S. 2, 3, 1:tam raro,
Ov. M. 13, 117:quam raro,
Plaut. Bacch. 4, 4, 25:perquam raro,
Plin. 37, 4, 15, § 55.— Comp.:quod si rarius fiet, quam tu exspectabis,
Cic. Fam. 1, 7, 1.— Sup.:istud rarissime accidere,
Col. 5, 5, 7:non affari nisi rarissime,
Suet. Claud. 3.—Form rārē (acc. to I.), far apart, thinly, sparsely, here and there:2. C.nisi rare conseritur, vanam et minutam spicam facit,
Col. 2, 9, 5:tenui vimine rarius contextus saccus,
id. 9, 15, 12.—Form rārenter, seldom, rarely:D.dato rarenter bibere,
Cato, R. R. 103; so, rarenter, Liv. And., Enn., Caecil., Nov., Trab., Pompon. ap. Non. 515, 23 sq.; 164, 25 sq.; App. Flor. 3, p. 357, 22. —Form rārĭter (very rare): quidquid fit rariter, magis delectat, Schol. Juv. 11, 208. -
6 rarus
rārus, a, um, adj. [etym. dub.; cf. Sanscr. root rah-, to abandon], having wide interstices between its parts, of a loose texture, not thick or dense, thin (opp. densus; freq. and class.).I.Lit.:II.denseri poterunt ignes, rarique relinqui,
Lucr. 1, 656; cf.:(terra) Rara sit an supra morem si densa requiras... Densa magis Cereri, rarissima quaeque Lyaeo,
Verg. G. 2, 227 sq.; 1, 419:textura,
Lucr. 4, 196; cf.retia,
Verg. A. 4, 131; Hor. Epod. 2, 33:tunica,
Ov. Am. 1, 5, 13; and:cribrum,
id. M. 12, 437:rariores silvae,
the thinner, clearer parts of the forest, Tac. Agr. 37:seges,
Col. 2, 9, 6:corpus (opp. solidae res),
Lucr. 1, 347; 2, 860; 6, 631 al.:aër,
id. 2, 107; cf. in the comp., id. 6, 1024:manus,
i.e. with the fingers spread apart, Quint. 11, 3, 103:raraque non fracto vestigia pulvere pendent,
i.e. scarcely visible, Stat. Th. 6, 640.—Transf.A.Of things which stand apart from each other, far apart, here and there, scattered, thin, scanty ( = disjectus;2.opp. densus, confertus): cum raris disjectisque ex aedificiis pabulum conquireretur,
Hirt. B. G. 8, 10; cf.:vides habitari in terrā raris et angustis in locis,
scattered, Cic. Rep. 6, 19, 20:apparent rari nantes,
Verg. A. 1, 118:foramina,
Lucr. 5, 457:bacae expanduntur rarae,
Plin. 17, 10, 11, § 60:frutices in vertice,
Ov. H. 10, 25:coma,
id. Am. 1, 8, 111; cf. capillus. Suet. Calig. 50:racemi,
Verg. E. 5, 7:umbra,
id. ib. 7, 46:arbores,
Nep. Milt. 5, 3:tela,
Ov. M. 12, 600 et saep. — Poet.:manat rara meas lacrima per genas,
drop by drop, Hor. C. 4, 1, 34. —In partic., in military lang., far apart, here and there, scattered about, dispersed, straggling, single (opp. confertus). accedebat huc, ut numquam conferti, sed rari magnisque intervallis proeliarentur, Caes. B. G. 5, 16; cf.:B.rari in confertos illati,
Liv. 23, 27:ipsi ex silvis rari propugnabant,
Caes. B. G. 5, 9; 5, 17; 7, 45; 7, 80; id. B. C. 1, 27 fin.:Samnites raris ordinibus constiterant,
Liv. 9, 27; Curt. 4, 14, 14:rara est acies,
Verg. A. 9, 508:rarior acies,
Tac. H. 3, 25; Front. Strat. 3, 10, 4:rarior acies,
Curt. 4, 15, 20: ut ordines suos non magnopere servarent. [p. 1525] rari dispersique pugnarent, Caes. B. C. 1, 44; cf. Tac. Agr. 37 fin.; Front. Strat. 1, 5, 23.—Of any thing found in small numbers or which seldom takes place, few, rare (cf. paucus):b.in omni arte... ut in ipsă virtute, optimum quidque rarissimum,
Cic. Fin. 2, 25, 81; cf.:rarum genus (amicorum) et quidem omnia praeclara rara,
id. Lael. 21, 79:raris ac prope nullis portibus,
Caes. B. G. 3, 12 fin.; cf.:etiamsi rarus ejus rei, nonnullus tamen usus,
Quint. 8, 6, 30:rarus enim est animus ad ea defendenda,
Sall. H. 3, 61, 7 Dietsch:Idem rarum est, non sine usu tamen,
Quint. 5, 11, 42:rari domos, plurimi amicorum tecta... petivere,
Tac. H. 1, 79 fin.:Oceanus raris ab orbe nostro navibus aditur,
id. G. 2:aliquod solitarium aut rarum,
Cic. Inv. 1, 44, 83:ut anteponantur rara vulgaribus,
id. Top. 18, 69:litterae,
Liv. 6, 1; cf. id. 7, 3:rara hostium apparebant arma,
id. 2, 50:lites,
Quint. 7, 1, 43:infelicitas,
id. 11, 2, 49:quae (littera) est apud nos rarissima in clausulis,
id. 12, 10, 31:quod est magis rarum,
id. 9, 2, 73:ex maxime raro genere hominum,
Cic. Lael. 17, 64; cf. Quint. 7, 3, 25:raris vocibus hisco,
Verg. A. 3, 314:rara per ignotos errent animalia montes,
id. E. 6, 40:audiet pugnas vitio parentum Rara juventus,
Hor. C. 1, 2, 24. —Rarum est, with ut:rarum est, ut, etc.,
Quint. 3, 10, 3; 6, 3, 38; 10, 7, 24:rarum dictu, esse aliquid, cui prosit neglegentia,
Plin. 18, 16, 39, § 140.—Mostly poet. and in post-Aug. prose for the adv. raro, seldom, rarely:2.nec Iliacos coetus nisi rarus adibat,
Ov. M. 11, 766; cf.:rarus, qui tam procul a portu recessisset, reperiebatur,
Quint. 12, prooem. § 3; so,rarus fuit, qui, etc.,
id. 6, 2, 3:antiquis scriptoribus rarus obtrectator,
Tac. A. 4, 33; Sall. H. Fragm. 3, 22, p. 233 Gerl.:Caesar rarus egressu,
Tac. A. 15, 53; cf.:leones rari in potu,
Plin. 8, 16, 18, § 46:(calculus) rarus inventu,
id. 28, 15, 61, § 217; cf.:helxine rara visu est,
id. 21, 16, 56, § 96:Homerus alias circa picturas pigmentaque rarus,
i. e. rarely speaks of them, id. 33, 7, 38, § 115 —Poet., in partic., uncommon of its kind, scarce, rare, extraordinary, remarkable:A.rara puella fuit,
Prop. 1, 17, 16; so,Cynthia,
id. 1, 8, 42:ministra deae,
id. 4 (5), 11, 52; cf.:rara quidem facie, sed rarior arte canendi,
Ov. M. 14, 337:facies,
id. H. 17, 93 Ruhnk.:vestis,
Cat. 69, 3:avis (sc. pavo),
Hor. S. 2, 2, 26:fides,
id. C. 1, 35, 21:artis opus rarae,
Tib. 3, 4, 37:patulis rarissima ramis,
Ov. M. 7, 622:rarissima turba,
id. A. A. 2, 281:rarissimi ingenii homo,
Sen. Contr. 28:conjux rarissima,
Stat. S. 5, 1, 11.— Hence, adv., usually raro (class.), but sometimes rare (ante - class. and postAug.), rarenter (ante- and post - class.), or rariter (late Lat.).Form rārō:B.raro nimium dabat quod biberem,
Plaut. Cist. 1, 1, 20:potavi, edi, donavi, et enim id raro,
id. Bacch. 4, 10, 6:si id, quod raro fit, fieri omnino negetur,
Cic. Inv. 1, 43, 80:evenire insolenter et raro (opp. vulgo),
id. ib. 1, 28, 43:vinum aegrotis prodest raro, nocet saepissime,
id. N. D. 3, 27, 69; id. de Or. 3, 52, 101; cf. id. Or. 24, 80:sed tamen raro habet in oratione poeticum aliquod verbum dignitatem,
id. de Or. 3, 38, 153:raro antecedentem scelestum Deseruit poena,
Hor. C. 3, 2, 31: admodum raro, Cic. Fat. Fragm. ap. Macr. S. 2, 12;for which we find raro admodum,
Quint. 11, 1, 14; Plin. 2, 50, 51, § 135:raro umquam,
Quint. 4, 1, 4; 5, 7, 22; Plin. 22, 22, 46, § 93:ita raro,
Cic. Rosc. Am. 13, 37:sic raro,
Hor. S. 2, 3, 1:tam raro,
Ov. M. 13, 117:quam raro,
Plaut. Bacch. 4, 4, 25:perquam raro,
Plin. 37, 4, 15, § 55.— Comp.:quod si rarius fiet, quam tu exspectabis,
Cic. Fam. 1, 7, 1.— Sup.:istud rarissime accidere,
Col. 5, 5, 7:non affari nisi rarissime,
Suet. Claud. 3.—Form rārē (acc. to I.), far apart, thinly, sparsely, here and there:2. C.nisi rare conseritur, vanam et minutam spicam facit,
Col. 2, 9, 5:tenui vimine rarius contextus saccus,
id. 9, 15, 12.—Form rārenter, seldom, rarely:D.dato rarenter bibere,
Cato, R. R. 103; so, rarenter, Liv. And., Enn., Caecil., Nov., Trab., Pompon. ap. Non. 515, 23 sq.; 164, 25 sq.; App. Flor. 3, p. 357, 22. —Form rārĭter (very rare): quidquid fit rariter, magis delectat, Schol. Juv. 11, 208. -
7 demitto
dē-mitto, mīsi, missum, 3, v. a., to send down; to drop; to let, sink, or bring down; to cause to hang or fall down; to lower, put down, let fall (freq. and class.).I.Lit.A.In gen.:b.picis e caelo demissum flumen,
Lucr. 6, 257; cf.:caelo imbrem,
Verg. G. 1, 23:caelo ancilia,
Liv. 5, 54 et saep.:barbam malis,
Lucr. 5, 673:latum clavum pectore,
Hor. S. 1, 6, 28; cf.:monilia pectoribus,
Verg. A. 7, 278:laenam ex humeris,
id. ib. 4, 263: Maia genitum demittit ab alto, Verg. A. 1, 297; cf.:ab aethere currum, Ov M. 7, 219: e muro sporta,
Sall. Hist. 2, 53:aliquem in sporta per murum,
Vulg. 2 Cor. 11, 33:taleam (sc. in terram),
to put into the ground, plant, Cato R. R. 45, 2;arbores altius,
Plin. 17, 11, 16, § 81:puteum alte in solido,
i. e. to sink deep, Verg. G. 2, 231:triginta pedes in terram turrium fundamenta,
Curt. 5, 1, 31:arbusta certo demittunt tempore florem,
Lucr. 5, 670:demisit nardini amphoram cellarius (i. e. deprompsit),
Plaut. Mil. 3, 2, 12:fasces,
Cic. Rep. 2, 31; cf. id. ib. 1, 40:cibos (sc. in alvum),
Quint. 10, 1, 19; cf. Ov. M. 8, 835.—Naut. t. t., to lower, demittere antennas, Sall. Hist. 4, 41 Dietsch.;Auct. B. Alex. 45, 2: cornua (i.e. antennas),
Ov. M. 11, 482; cf.:effugit hibernas demissa antenna procellas,
id. Tr. 3, 4, 9:arma, classem, socios Rheno,
Tac. A. 1, 45 fin.; cf.: farinam doliis secundā aquā Volturni fluminis, Frontin. Strat. 3, 14, 2;and pecora secundā aquā,
id. ib. 3, 14, 4:manum artifices demitti infra pectus vetant,
Quint. 11, 3, 112; cf.brachia,
id. 2, 13, 9:frontem (opp. attolli),
id. 11, 3, 78:supercilia (opp. allevari), ib. § 79: aures,
Hor. Od. 2, 13, 34; cf.auriculas,
id. S. 1, 9, 20:caput,
Ov. M. 10, 192:crinem,
id. ib. 6, 289:demisso capite,
Vulg. Job 32, 6 al.:aliquos per funem,
Verg. A. 2, 262; Hor. A. P. 461:vestem,
id. S. 1, 2, 95; cf.tunicam,
id. ib. 25:stolam,
id. ib. 99 et saep.; often in a violent manner, to cast down, to cast, throw, thrust, plunge, drive, etc.:equum in flumen,
Cic. Div. 1, 33, 73; cf.:equos a campo in cavam viam,
Liv. 23, 47:aliquem in carcerem,
Liv. 34, 44 fin.; cf. Sall. C. 55, 4:aliquem ad imos Manes,
Verg. A. 12, 884:hostem in ovilia,
Hor. Od. 4, 4, 10:gladium in jugulum,
Plaut. Merc. 3, 4, 28; cf.:ferrum in ilia,
Ov. M. 4, 119:sublicas in terram,
Caes. B. G. 3, 49, 4; cf.:huc stipites,
id. ib. 7, 73, 3 and 6:huc caementa,
Hor. Od. 3, 1, 35:nummum in loculos,
to put, id. Ep. 2, 1, 175:calculum atrum in urnam,
Ov. M. 15, 44:milia sex nummum in arcam nummariam,
Nov. Com. v. 108 Rib.: caput ad fornicem Fabii, to bow, stoop, Crassus ap. Cic. de Or. 2, 66, 267: tunicam ad talos, Varr. ap. Non. 286, 19; cf. Cic. Clu. 40, 111; Quint. 5, 13, 39 et saep.:quove velim magis fessas demittere naves,
Verg. A. 5, 29; cf.:navem secundo amni Scodam,
Liv. 44, 31.— Poet. with dat.:corpora Stygiae nocti tormentis,
Ov. M. 3, 695; cf.:aliquem neci,
Verg. A. 2, 85:aliquem Orco,
id. ib. 2, 398; Hor. Od. 1, 28, 11:aliquem umbris,
Sil. 11, 142:ferrum jugulo,
Ov. H. 14, 5:ferrum lacubus,
id. M. 12, 278:offa demittitur faucibus boum,
Plin. 27, 11, 76, § 101.—Se, or in the pass. form with middle signif., to let one's self down, stoop, descend:B.(venti vortex) ubi se in terras demisit,
Lucr. 6, 446:se inguinibus tenus in aquam calidam,
Cels. 1, 3:se ad aurem alicujus,
Cic. Verr. 2, 2, 30; cf.:cum se demittit ob assem,
Hor. Ep. 1, 16, 64:concava vallis erat, qua se demittere rivi Assuerant,
Ov. M. 8, 334 al.:nonullae (matres familias) de muris per manus demissae,
Caes. B. G. 7, 47, 6.— Prov.: demitti de caelo, or simply caelo, to be sent down from heaven, i. e. to be of celestial origin, Liv. 10, 8, 10; Quint. 1, 6, 16.—Esp., milit. t. t.1.To send, bring, or lead down soldiers into a lower place:2.in loca plana agmen demittunt,
Liv. 9, 27; cf.:agmen in vallem infimam,
id. 7, 34:equites Numidas in inferiorem campum,
id. 27, 18:agmen in Thessaliam,
id. 32, 13; 38, 2: exercitum in planitiem, Frontin. Strat. 1, 2, 7 al.; and without in:agmen,
Liv. 9, 2:levem armaturam,
id. 22, 28 al.:cum se major pars agminis in magnam convallem demisisset,
had descended, Caes. B. G. 5, 32 fin.;so with se,
id. ib. 6, 40, 6; 7, 28, 2; id. B. C. 1, 79, 4; Cic. Fam. 15, 4, 4 al.—Arma demittere, in making a military salute: armis demissis salutationem more militari faciunt, with grounded arms, Auct. B. Afr. 85, 6. —II.Trop., to cast down, let sink, etc.:A.demisere oculos omnes gemitumque dedere,
Ov. M. 15, 612; cf.:vultu demisso,
Vulg. Isa. 49, 23:demissis in terram oculis,
Liv. 9, 38, 13;also in sleep: cadit inscia clavo Dextera, demittitque oculos,
Val. Fl. 3, 41:vultum,
Val. Max. 8, 14, 5; Curt. 6, 32, 1:vultum animumque metu,
Ov. M. 7, 133; cf.vultus,
id. ib. 10, 367; Liv. 2, 58. hoc in pectus tuum demitte, impress this deeply on your mind, Sall. J. 102 fin.; cf.:eas voces in pectora animosque,
Liv. 34, 50; and:dolor hoc altius demissus, quo minus profiteri licet,
Just. 8, 5, 11: cum in eum casum me fortuna demisisset, ut, etc., had reduced, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 8, 2:dignitatem in discrimen,
Liv. 3, 35:vim dicendi ad unum auditorem (opp. supra modum sermonis attolli),
Quint. 1, 2, 31; to engage in, enter upon, embark in, meddle with:me penitus in causam,
Cic. Att. 7, 12, 3; cf.:me in res turbulentissimas,
id. Fam. 9, 1, 2: cogita ne te eo demittas, unde, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 16 fin.:se in comparationem,
Suet. Rhet. 6:se in adulationem,
to descend to, Tac. A. 15, 73:se usque ad servilem patientiam,
id. ib. 14, 26:se ad minora illa,
Quint. 1 prooem. § 5: re in secunda tollere animos et in mala demittere, to let it sink, i. e. to be disheartened, Lucil. ap. Non. 286, 7; cf.:si vicerint, efferunt se laetitia: victi debilitantur animosque demittunt,
Cic. Fin. 5, 15, 42; so,animos (with contrahere),
id. Tusc. 4, 6 fin.; and:animum (with contrahere),
id. Q. Fr. 1, 1, § 4:mentes,
Verg. A. 12, 609 (desperant, sicut e contra sperantes aliquid erigunt mentes, Serv.); and with abl.:ne se admodum animo demitterent,
Caes. B. G. 7, 29.—In geom., t. t., to let fall a line, Vitr. 3, 5, 5.—Hence, dēmissus, a, um, P. a., brought down, lowered.Lit.1.Of localities, sunken, low-lying, low (cf. dejectus, P. a., no. I.):2.campestribus ac demissis locis,
Caes. B. G. 7, 72, 3; cf.:loca demissa ac palustria,
id. B. C. 3, 49, 5.—Of other things, drooping, falling, hanging down:B.demissis umeris esse,
Ter. Eun. 2, 3, 22 Ruhnk.:tremulus, labiis demissis,
with flabby lips, id. ib. 2, 3, 44:demisso capite discedere,
Cic. Clu. 21, 58; cf.:tristes, capite demisso,
Caes. B. G. 1, 32:demisso vultu,
with downcast looks, Sall. C. 31, 7.— Poet. in Gr. constr.:Dido vultum demissa,
Verg. A. 1, 561.—Also deep:demissa vulnera,
Sen. Ep. 67 fin. —Trop.1.Downcast, dejected, dispirited, low (freq.):2.erigebat animum jam demissum,
Cic. Clu. 21, 58:esse fracto animo et demisso,
id. Fam. 1, 9, 16:(homines) animo demisso atque humili,
id. Font. 11; cf. id. Tusc. 2, 21:demisso animo fuit,
Sall. J. 98 al.:demissa voce loqui,
Verg. A. 3, 320.—In the comp.:nihilo demissiore animo causa ipse pro se dicta,
Liv. 4, 44.— Transf. to the person:quis P. Sullam nisi moerentem, demissum afflictumque vidit?
Cic. Sull. 26 fin.:videsne illum demissum?
id. Mur. 21, 45; Quint. 1, 3, 10 al.— Comp.:orator in ornamentis et verborum et sententiarum demissior,
Cic. Or. 24, 81.—Lowly, humble, unassuming, shy, retiring (opp. elatus, lofty, proud):3.ea omnia, quae proborum, demissorum, non acrium sunt, valde benevolentiam conciliant,
Cic. de Or. 2, 43, 182; cf.:multum demissus homo,
Hor. S. 1, 3, 57:sit apud vos modestiae locus, sit demissis hominibus perfugium, sit auxilium pudori,
Cic. Mur. 40, 87.—Rarely of external condition, humble, poor:4.qui demissi in obscuro vitam habent (opp. qui magno imperio praediti in excelso aetatem habent),
Sall. C. 51, 12.—Poet., and in Tacitus, of genealogical descent, descended, derived, sprung:1.ab alto Demissum genus Aenea,
Hor. S. 2, 5, 63; so Verg. G. 3, 35: id. A. 1, 288; Stat. Th. 2, 613; Tac. A. 12, 58.— Sup. does not occur. — Adv.: dēmisse.Lit., low:2.hic alte, demissius ille volabat,
Ov. Tr. 3, 4, 23.—Trop., humbly, modestly, abjectly, meanly:non est ausus elate et ample loqui, cum humiliter demisseque sentiret,
Cic. Tusc. 5, 9, 24:suppliciter demisseque respondere,
id. Fl. 10, 21:se tueri,
id. Att. 2, 18, 3.— Sup.: haec quam potest demississime atque subjectissime exponit, * Caes. B. C. 1, 84 fin. -
8 omne
omnĭs, e (omnia is freq. a dissyl. in the poets, as Verg. G. 4, 221; id. A. 6, 33; Lucr. 1, 1106 Lachm.), adj. [etym. dub.; perh. akin to ambo and Gr. amphi] (syn.: cunctus, universus), all, every:A.omnium rerum, quas ad beate vivendum sapientia comparaverit, nihil esse majus amicitiā,
Cic. Fin. 1, 20, 65:ego nulli omnium neque populorum neque regum... non ausim me comparare,
Liv. 37, 53, 20:nemo omnium imperatorum, qui vivunt,
id. 42, 34, 7.—With sup.: cur, si cuiquam novo civi potuerit adimi civitas, non omnibus antiquissimis civibus possit, all, even of the oldest families, Cic. Caecin. 35, 101:id effugiet qui non omnia minima repetet,
id. Part. Or. 17, 60.—Cf. with etiam:ut omnium tibi auxilia adjungas, etiam infimorum,
Cic. Cat. 3, 5, 12: omnibus tuis etiam minimis commodis, Treb. Pol. ap. Cic. Fam. 12, 16, 1; Sall. C. 44, 5:Nero ad omnes etiam minimos Circenses commeabat,
Suet. Ner. 22.—But with summa, extrema, and ultima, the neutr. plur. omnia is often closely connected in a distributive sense (= quidquid summum, etc.):a te, qui nobis omnia summa tribuis,
Cic. de Or. 3, 4, 15:sed is omnia summa sperans aedilicius est mortuus,
id. Brut. 28, 109:constituit extrema omnia experiri,
Sall. C. 26, 5:quod omnia ultima pati quam se regi tradere maluissent,
Liv. 37, 54, 2:omnes omnium ordinum homines,
Cic. Rab. Perd. 7, 20:omnibus precibus petere contendit,
with prayers of every kind, most urgently, Caes. B. G. 5, 6.—Esp. as subst.omnes, ium, comm., all men, all persons:B.quis est omnium, qui? etc.,
Cic. Tusc. 5, 23, 66:unus ex omnibus,
id. de Or. 1, 22, 99.—With gen. part.:Macedonum omnes,
Liv. 31, 45, 7:praetorum, nisi qui inter tumultum effugerunt, omnes interficiuntur,
id. 24, 32, 8; cf. id. 10, 31, 5; cf.also: ut omnes Tarquiniae gentis exules essent,
id. 2, 2, 11:omnes Hernici nominis,
id. 9, 42, 11.—omnĭa, ĭum, n., all things:II.omnium nomine quicumque ludos faciunt, etc.,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 9:omnia facere,
to do every thing, make every exertion, spare no pains, Cic. Lael. 10, 35: omnia fore prius arbitratus sum, quam, etc., I should have believed any thing rather than that, etc., id. Att. 8, 11, 5: omnia mihi sunt cum aliquo, I agree with him on all topics, in all points (but mihi omnia communia sunt is the better read., Baiter), id. Fam. 13, 1, 2:in eo sunt omnia,
every thing depends on that, id. ib. 15, 14, 5:omnia, quae sunt ad vivendum necessaria,
id. Off. 1, 4, 11; 1, 43, 153; id. Fam. 4, 3, 3:omnia, quaecumque agimus,
Liv. 30, 31, 6:esse omnia alicui,
to be one's all, Ov. H. 12, 162:Demetrius iis unus omnia est,
Liv. 40, 11:per omnia,
in all points, in every thing, in every respect, Quint. 5, 2, 3:vir alioqui per omnia laudabilis,
Vell. 2, 33:plebes omnia quam bellum malebat,
Liv. 2, 39, 8; Sall. J. 79, 7; cf. Cic. Quint. 26, 82: eadem omnia, just the same:mihi certum est efficere in me omnia eadem, quae tu in te faxis,
Plaut. As. 3, 3, 23: alia omnia, just the contrary:te alia omnia, quam quae velis, agere, moleste ferrem,
Plin. Ep. 7, 15, 2; cf. alius, 6: omnia, adverbially, altogether, entirely, in every respect:tramites, omnia plani et ex facili mobiles,
Sen. Cons. ad Marc. 25, 3:omnia Mercurio similis,
in all respects, Verg. A. 4, 558.—In sing., every, all, the whole:militat omnis amans,
every lover, all lovers, Ov. Am. 1, 9, 1: quia sine omni malitiā'st, without any (colloq. for sine ullā), Plaut. Trin. 2, 2, 57; so,sine omni periclo,
Ter. And. 2, 3, 17;but: ne sine omni quidem sapientiā,
not without all knowledge, a complete philosophy, Cic. de Or. 2, 1, 5:cum omnis honestas manet a partibus quattuor,
id. Off. 1, 43, 152:materia ad omnem laudem, et publice, et privatim, etc.,
every kind of, Liv. 6, 22, 6:castra plena omnis fortunae publicae privataeque,
id. 22, 42, 6:cenare holus omne,
every kind of, Hor. Ep. 1, 5, 2:Gallia est omnis divisa in partes tres,
the whole of Gallia, Caes. B. G. 1, 1; cf.:omnis insula est in circuitu vicies centena millia passuum,
id. ib. 5, 13:caelum,
Cic. Fin. 2, 34, 112:corpus intenditur,
id. Tusc. 2, 23, 56:sanguinem suum omnem profundere,
every drop of, all, id. Clu. 6, 18:omnis in hoc sum,
I am wholly engaged in this, Hor. Ep. 1, 1, 11.—With plur. verb: omnis Graecia decoravere, etc., Cat. ap. Gell. 3, 7, 19.—As subst.: omne, is, n., every thing:nos autem, ab omni quod abhorret ab oculorum auriumque adprobatione, fugiamus,
Cic. Off. 1, 35, 128 al. —Hence, adv.: omnīno, q. v. -
9 omnes
omnĭs, e (omnia is freq. a dissyl. in the poets, as Verg. G. 4, 221; id. A. 6, 33; Lucr. 1, 1106 Lachm.), adj. [etym. dub.; perh. akin to ambo and Gr. amphi] (syn.: cunctus, universus), all, every:A.omnium rerum, quas ad beate vivendum sapientia comparaverit, nihil esse majus amicitiā,
Cic. Fin. 1, 20, 65:ego nulli omnium neque populorum neque regum... non ausim me comparare,
Liv. 37, 53, 20:nemo omnium imperatorum, qui vivunt,
id. 42, 34, 7.—With sup.: cur, si cuiquam novo civi potuerit adimi civitas, non omnibus antiquissimis civibus possit, all, even of the oldest families, Cic. Caecin. 35, 101:id effugiet qui non omnia minima repetet,
id. Part. Or. 17, 60.—Cf. with etiam:ut omnium tibi auxilia adjungas, etiam infimorum,
Cic. Cat. 3, 5, 12: omnibus tuis etiam minimis commodis, Treb. Pol. ap. Cic. Fam. 12, 16, 1; Sall. C. 44, 5:Nero ad omnes etiam minimos Circenses commeabat,
Suet. Ner. 22.—But with summa, extrema, and ultima, the neutr. plur. omnia is often closely connected in a distributive sense (= quidquid summum, etc.):a te, qui nobis omnia summa tribuis,
Cic. de Or. 3, 4, 15:sed is omnia summa sperans aedilicius est mortuus,
id. Brut. 28, 109:constituit extrema omnia experiri,
Sall. C. 26, 5:quod omnia ultima pati quam se regi tradere maluissent,
Liv. 37, 54, 2:omnes omnium ordinum homines,
Cic. Rab. Perd. 7, 20:omnibus precibus petere contendit,
with prayers of every kind, most urgently, Caes. B. G. 5, 6.—Esp. as subst.omnes, ium, comm., all men, all persons:B.quis est omnium, qui? etc.,
Cic. Tusc. 5, 23, 66:unus ex omnibus,
id. de Or. 1, 22, 99.—With gen. part.:Macedonum omnes,
Liv. 31, 45, 7:praetorum, nisi qui inter tumultum effugerunt, omnes interficiuntur,
id. 24, 32, 8; cf. id. 10, 31, 5; cf.also: ut omnes Tarquiniae gentis exules essent,
id. 2, 2, 11:omnes Hernici nominis,
id. 9, 42, 11.—omnĭa, ĭum, n., all things:II.omnium nomine quicumque ludos faciunt, etc.,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 9:omnia facere,
to do every thing, make every exertion, spare no pains, Cic. Lael. 10, 35: omnia fore prius arbitratus sum, quam, etc., I should have believed any thing rather than that, etc., id. Att. 8, 11, 5: omnia mihi sunt cum aliquo, I agree with him on all topics, in all points (but mihi omnia communia sunt is the better read., Baiter), id. Fam. 13, 1, 2:in eo sunt omnia,
every thing depends on that, id. ib. 15, 14, 5:omnia, quae sunt ad vivendum necessaria,
id. Off. 1, 4, 11; 1, 43, 153; id. Fam. 4, 3, 3:omnia, quaecumque agimus,
Liv. 30, 31, 6:esse omnia alicui,
to be one's all, Ov. H. 12, 162:Demetrius iis unus omnia est,
Liv. 40, 11:per omnia,
in all points, in every thing, in every respect, Quint. 5, 2, 3:vir alioqui per omnia laudabilis,
Vell. 2, 33:plebes omnia quam bellum malebat,
Liv. 2, 39, 8; Sall. J. 79, 7; cf. Cic. Quint. 26, 82: eadem omnia, just the same:mihi certum est efficere in me omnia eadem, quae tu in te faxis,
Plaut. As. 3, 3, 23: alia omnia, just the contrary:te alia omnia, quam quae velis, agere, moleste ferrem,
Plin. Ep. 7, 15, 2; cf. alius, 6: omnia, adverbially, altogether, entirely, in every respect:tramites, omnia plani et ex facili mobiles,
Sen. Cons. ad Marc. 25, 3:omnia Mercurio similis,
in all respects, Verg. A. 4, 558.—In sing., every, all, the whole:militat omnis amans,
every lover, all lovers, Ov. Am. 1, 9, 1: quia sine omni malitiā'st, without any (colloq. for sine ullā), Plaut. Trin. 2, 2, 57; so,sine omni periclo,
Ter. And. 2, 3, 17;but: ne sine omni quidem sapientiā,
not without all knowledge, a complete philosophy, Cic. de Or. 2, 1, 5:cum omnis honestas manet a partibus quattuor,
id. Off. 1, 43, 152:materia ad omnem laudem, et publice, et privatim, etc.,
every kind of, Liv. 6, 22, 6:castra plena omnis fortunae publicae privataeque,
id. 22, 42, 6:cenare holus omne,
every kind of, Hor. Ep. 1, 5, 2:Gallia est omnis divisa in partes tres,
the whole of Gallia, Caes. B. G. 1, 1; cf.:omnis insula est in circuitu vicies centena millia passuum,
id. ib. 5, 13:caelum,
Cic. Fin. 2, 34, 112:corpus intenditur,
id. Tusc. 2, 23, 56:sanguinem suum omnem profundere,
every drop of, all, id. Clu. 6, 18:omnis in hoc sum,
I am wholly engaged in this, Hor. Ep. 1, 1, 11.—With plur. verb: omnis Graecia decoravere, etc., Cat. ap. Gell. 3, 7, 19.—As subst.: omne, is, n., every thing:nos autem, ab omni quod abhorret ab oculorum auriumque adprobatione, fugiamus,
Cic. Off. 1, 35, 128 al. —Hence, adv.: omnīno, q. v. -
10 omnia
omnĭs, e (omnia is freq. a dissyl. in the poets, as Verg. G. 4, 221; id. A. 6, 33; Lucr. 1, 1106 Lachm.), adj. [etym. dub.; perh. akin to ambo and Gr. amphi] (syn.: cunctus, universus), all, every:A.omnium rerum, quas ad beate vivendum sapientia comparaverit, nihil esse majus amicitiā,
Cic. Fin. 1, 20, 65:ego nulli omnium neque populorum neque regum... non ausim me comparare,
Liv. 37, 53, 20:nemo omnium imperatorum, qui vivunt,
id. 42, 34, 7.—With sup.: cur, si cuiquam novo civi potuerit adimi civitas, non omnibus antiquissimis civibus possit, all, even of the oldest families, Cic. Caecin. 35, 101:id effugiet qui non omnia minima repetet,
id. Part. Or. 17, 60.—Cf. with etiam:ut omnium tibi auxilia adjungas, etiam infimorum,
Cic. Cat. 3, 5, 12: omnibus tuis etiam minimis commodis, Treb. Pol. ap. Cic. Fam. 12, 16, 1; Sall. C. 44, 5:Nero ad omnes etiam minimos Circenses commeabat,
Suet. Ner. 22.—But with summa, extrema, and ultima, the neutr. plur. omnia is often closely connected in a distributive sense (= quidquid summum, etc.):a te, qui nobis omnia summa tribuis,
Cic. de Or. 3, 4, 15:sed is omnia summa sperans aedilicius est mortuus,
id. Brut. 28, 109:constituit extrema omnia experiri,
Sall. C. 26, 5:quod omnia ultima pati quam se regi tradere maluissent,
Liv. 37, 54, 2:omnes omnium ordinum homines,
Cic. Rab. Perd. 7, 20:omnibus precibus petere contendit,
with prayers of every kind, most urgently, Caes. B. G. 5, 6.—Esp. as subst.omnes, ium, comm., all men, all persons:B.quis est omnium, qui? etc.,
Cic. Tusc. 5, 23, 66:unus ex omnibus,
id. de Or. 1, 22, 99.—With gen. part.:Macedonum omnes,
Liv. 31, 45, 7:praetorum, nisi qui inter tumultum effugerunt, omnes interficiuntur,
id. 24, 32, 8; cf. id. 10, 31, 5; cf.also: ut omnes Tarquiniae gentis exules essent,
id. 2, 2, 11:omnes Hernici nominis,
id. 9, 42, 11.—omnĭa, ĭum, n., all things:II.omnium nomine quicumque ludos faciunt, etc.,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 9:omnia facere,
to do every thing, make every exertion, spare no pains, Cic. Lael. 10, 35: omnia fore prius arbitratus sum, quam, etc., I should have believed any thing rather than that, etc., id. Att. 8, 11, 5: omnia mihi sunt cum aliquo, I agree with him on all topics, in all points (but mihi omnia communia sunt is the better read., Baiter), id. Fam. 13, 1, 2:in eo sunt omnia,
every thing depends on that, id. ib. 15, 14, 5:omnia, quae sunt ad vivendum necessaria,
id. Off. 1, 4, 11; 1, 43, 153; id. Fam. 4, 3, 3:omnia, quaecumque agimus,
Liv. 30, 31, 6:esse omnia alicui,
to be one's all, Ov. H. 12, 162:Demetrius iis unus omnia est,
Liv. 40, 11:per omnia,
in all points, in every thing, in every respect, Quint. 5, 2, 3:vir alioqui per omnia laudabilis,
Vell. 2, 33:plebes omnia quam bellum malebat,
Liv. 2, 39, 8; Sall. J. 79, 7; cf. Cic. Quint. 26, 82: eadem omnia, just the same:mihi certum est efficere in me omnia eadem, quae tu in te faxis,
Plaut. As. 3, 3, 23: alia omnia, just the contrary:te alia omnia, quam quae velis, agere, moleste ferrem,
Plin. Ep. 7, 15, 2; cf. alius, 6: omnia, adverbially, altogether, entirely, in every respect:tramites, omnia plani et ex facili mobiles,
Sen. Cons. ad Marc. 25, 3:omnia Mercurio similis,
in all respects, Verg. A. 4, 558.—In sing., every, all, the whole:militat omnis amans,
every lover, all lovers, Ov. Am. 1, 9, 1: quia sine omni malitiā'st, without any (colloq. for sine ullā), Plaut. Trin. 2, 2, 57; so,sine omni periclo,
Ter. And. 2, 3, 17;but: ne sine omni quidem sapientiā,
not without all knowledge, a complete philosophy, Cic. de Or. 2, 1, 5:cum omnis honestas manet a partibus quattuor,
id. Off. 1, 43, 152:materia ad omnem laudem, et publice, et privatim, etc.,
every kind of, Liv. 6, 22, 6:castra plena omnis fortunae publicae privataeque,
id. 22, 42, 6:cenare holus omne,
every kind of, Hor. Ep. 1, 5, 2:Gallia est omnis divisa in partes tres,
the whole of Gallia, Caes. B. G. 1, 1; cf.:omnis insula est in circuitu vicies centena millia passuum,
id. ib. 5, 13:caelum,
Cic. Fin. 2, 34, 112:corpus intenditur,
id. Tusc. 2, 23, 56:sanguinem suum omnem profundere,
every drop of, all, id. Clu. 6, 18:omnis in hoc sum,
I am wholly engaged in this, Hor. Ep. 1, 1, 11.—With plur. verb: omnis Graecia decoravere, etc., Cat. ap. Gell. 3, 7, 19.—As subst.: omne, is, n., every thing:nos autem, ab omni quod abhorret ab oculorum auriumque adprobatione, fugiamus,
Cic. Off. 1, 35, 128 al. —Hence, adv.: omnīno, q. v. -
11 omnis
omnĭs, e (omnia is freq. a dissyl. in the poets, as Verg. G. 4, 221; id. A. 6, 33; Lucr. 1, 1106 Lachm.), adj. [etym. dub.; perh. akin to ambo and Gr. amphi] (syn.: cunctus, universus), all, every:A.omnium rerum, quas ad beate vivendum sapientia comparaverit, nihil esse majus amicitiā,
Cic. Fin. 1, 20, 65:ego nulli omnium neque populorum neque regum... non ausim me comparare,
Liv. 37, 53, 20:nemo omnium imperatorum, qui vivunt,
id. 42, 34, 7.—With sup.: cur, si cuiquam novo civi potuerit adimi civitas, non omnibus antiquissimis civibus possit, all, even of the oldest families, Cic. Caecin. 35, 101:id effugiet qui non omnia minima repetet,
id. Part. Or. 17, 60.—Cf. with etiam:ut omnium tibi auxilia adjungas, etiam infimorum,
Cic. Cat. 3, 5, 12: omnibus tuis etiam minimis commodis, Treb. Pol. ap. Cic. Fam. 12, 16, 1; Sall. C. 44, 5:Nero ad omnes etiam minimos Circenses commeabat,
Suet. Ner. 22.—But with summa, extrema, and ultima, the neutr. plur. omnia is often closely connected in a distributive sense (= quidquid summum, etc.):a te, qui nobis omnia summa tribuis,
Cic. de Or. 3, 4, 15:sed is omnia summa sperans aedilicius est mortuus,
id. Brut. 28, 109:constituit extrema omnia experiri,
Sall. C. 26, 5:quod omnia ultima pati quam se regi tradere maluissent,
Liv. 37, 54, 2:omnes omnium ordinum homines,
Cic. Rab. Perd. 7, 20:omnibus precibus petere contendit,
with prayers of every kind, most urgently, Caes. B. G. 5, 6.—Esp. as subst.omnes, ium, comm., all men, all persons:B.quis est omnium, qui? etc.,
Cic. Tusc. 5, 23, 66:unus ex omnibus,
id. de Or. 1, 22, 99.—With gen. part.:Macedonum omnes,
Liv. 31, 45, 7:praetorum, nisi qui inter tumultum effugerunt, omnes interficiuntur,
id. 24, 32, 8; cf. id. 10, 31, 5; cf.also: ut omnes Tarquiniae gentis exules essent,
id. 2, 2, 11:omnes Hernici nominis,
id. 9, 42, 11.—omnĭa, ĭum, n., all things:II.omnium nomine quicumque ludos faciunt, etc.,
Cic. Q. Fr. 1, 1, 9:omnia facere,
to do every thing, make every exertion, spare no pains, Cic. Lael. 10, 35: omnia fore prius arbitratus sum, quam, etc., I should have believed any thing rather than that, etc., id. Att. 8, 11, 5: omnia mihi sunt cum aliquo, I agree with him on all topics, in all points (but mihi omnia communia sunt is the better read., Baiter), id. Fam. 13, 1, 2:in eo sunt omnia,
every thing depends on that, id. ib. 15, 14, 5:omnia, quae sunt ad vivendum necessaria,
id. Off. 1, 4, 11; 1, 43, 153; id. Fam. 4, 3, 3:omnia, quaecumque agimus,
Liv. 30, 31, 6:esse omnia alicui,
to be one's all, Ov. H. 12, 162:Demetrius iis unus omnia est,
Liv. 40, 11:per omnia,
in all points, in every thing, in every respect, Quint. 5, 2, 3:vir alioqui per omnia laudabilis,
Vell. 2, 33:plebes omnia quam bellum malebat,
Liv. 2, 39, 8; Sall. J. 79, 7; cf. Cic. Quint. 26, 82: eadem omnia, just the same:mihi certum est efficere in me omnia eadem, quae tu in te faxis,
Plaut. As. 3, 3, 23: alia omnia, just the contrary:te alia omnia, quam quae velis, agere, moleste ferrem,
Plin. Ep. 7, 15, 2; cf. alius, 6: omnia, adverbially, altogether, entirely, in every respect:tramites, omnia plani et ex facili mobiles,
Sen. Cons. ad Marc. 25, 3:omnia Mercurio similis,
in all respects, Verg. A. 4, 558.—In sing., every, all, the whole:militat omnis amans,
every lover, all lovers, Ov. Am. 1, 9, 1: quia sine omni malitiā'st, without any (colloq. for sine ullā), Plaut. Trin. 2, 2, 57; so,sine omni periclo,
Ter. And. 2, 3, 17;but: ne sine omni quidem sapientiā,
not without all knowledge, a complete philosophy, Cic. de Or. 2, 1, 5:cum omnis honestas manet a partibus quattuor,
id. Off. 1, 43, 152:materia ad omnem laudem, et publice, et privatim, etc.,
every kind of, Liv. 6, 22, 6:castra plena omnis fortunae publicae privataeque,
id. 22, 42, 6:cenare holus omne,
every kind of, Hor. Ep. 1, 5, 2:Gallia est omnis divisa in partes tres,
the whole of Gallia, Caes. B. G. 1, 1; cf.:omnis insula est in circuitu vicies centena millia passuum,
id. ib. 5, 13:caelum,
Cic. Fin. 2, 34, 112:corpus intenditur,
id. Tusc. 2, 23, 56:sanguinem suum omnem profundere,
every drop of, all, id. Clu. 6, 18:omnis in hoc sum,
I am wholly engaged in this, Hor. Ep. 1, 1, 11.—With plur. verb: omnis Graecia decoravere, etc., Cat. ap. Gell. 3, 7, 19.—As subst.: omne, is, n., every thing:nos autem, ab omni quod abhorret ab oculorum auriumque adprobatione, fugiamus,
Cic. Off. 1, 35, 128 al. —Hence, adv.: omnīno, q. v. -
12 nihil
nĭhil, or (ante-class. and post-Aug.) contr. nīl, n. indecl.; and nĭhĭlum, or contr. nīlum, i, n. [ne-hilum, not the least; v. hilum].I.nĭhil, nothing:(β).nihil est agriculturā melius, nihil uberius,
Cic. Off. 1, 42, 151:de re publicā nihil loquebantur,
id. Q. Fr. 3, 8, 4.—Nihil agere, to accomplish nothing:(γ).nil agis,
Plaut. Trin. 4, 2, 134:nihil agis dolor! quamvis sis molestus, numquam te esse confitebor malum,
Cic. Tusc. 2, 25, 61:nihil ergo agebat Q. Maximus? nihil L. Paulus? ceteri senes nihil agebant?
id. Sen. 6, 15; id. Rosc. Am. 45, 131; Hor. S. 1, 9, 15; Luc. 7, 809; Vell. 2, 66, 3.—In like manner, nihil per aliquem (sc. agere):nihil per Senatum, multa et magna per populum et absente populo et invito,
Cic. Phil. 1, 2, 6; Tac. Agr. 19.—Of persons:(δ).victor, quo nihil erat moderatius,
Cic. Fam. 4, 4, 2:ita tibi persuadeas, mihi te carius nihil fuisse,
id. ib. 14, 3, 5:nihil est tam miserabile, quam ex beato miser,
id. Part. 17, 57; Tac. H. 1, 79; Nep. Alcib. 1, 1.—Nihil, nec.. nec (without destroying the negation):(ε).nihil me nec subterfugere voluisse reticendo, nec obscurare dicendo,
Cic. Clu. 1, 1; v. neque.—Nihil non, everything:(ζ).nihil non ad rationem dirigebat,
Cic. Brut. 37, 140:nihil non arroget armis,
Hor. A. P. 122; Nep. Att. 19, 3.—Non nihil and haud nihil, something, somewhat:(η).non nihil, ut in tantis malis, est profectum,
Cic. Fam. 12, 2, 2:non nihil me consolatur, cum recordor,
id. ib. 4, 14, 2:haud nihil,
Ter. Eun. 4, 2, 13:haud nihil ambigam,
I may be somewhat in doubt, Liv. 1, 3.—Nihil quidquam or nihil unum, nothing whatever, nothing at all:(θ).nil ego tibi hodie consili quicquam dabo,
Plaut. Bacch. 4, 9, 113:sine studio nihil quidquam egregium nemo umquam assequetur,
Cic. de Or. 1, 30, 134:Rhodiis ut nihil unum insigne, ita omnis generis dona dedit,
Liv. 41, 20, 7:si nihil aliud,
if there were nothing else, id. 3, 19, 7; 30, 35, 8.—With gen.:(ι).nihil mali,
Cic. Att. 8, 4, 2:nihil novi,
id. Fam. 2, 14, 1:nihil humanarum rerum,
id. Red. Quir. 5, 1:nihil est lucri quod me hodie facere mavelim, quam,
Plaut. Bacch. 4, 8, 18.—Adjectives also, of the second declension as well as of the third, are not unfrequently joined to nihil in the same case, as nihil honestum, lautum, forte, illustre:nihil exspectatione vestrā dignum dico,
Cic. de Or. 1, 31, 137.—Nihil, or mhil aliud, with nisi, quam, praeter, praeterquam, etc., nothing else than, nothing except, nothing but:(κ).tu, quantus quantus, nihil nisi sapientia es,
Ter. Ad. 3, 3, 40:amare nihil aliud est, nisi eum ipsum diligere, quem ames,
Cic. Lael. 27, 100:si nihil aliud fecerunt, nisi rem detulerunt, etc.,
id. Rosc. Am. 37, 108:ut nihil aliud, quam de hoste cogitet,
id. Imp. Pomp. 22, 64:nihil tibi deest praeter voluntatem,
nothing except, id. Fam. 4, 7, 3:puto te existimare, me ex his miseriis nihil aliud quaerere, nisi ut homines intellegant, etc.,
id. ib. 2, 16:qui nihil praeterquam de vitā cogitarent, Auct. B. Alex. 8.—Sometimes, in this connection, elliptically: Herdonius, si nihil aliud, hostem se fatendo prope denuntiavit, ut, etc.,
Liv. 3, 19, 6:si nihil aliud, vulneribus certe ferrum hostile hebetarent,
id. 30, 35, 8:illā quidem nocte nihil praeterquam vigilatum est in urbe,
id. 3, 26; Suet. Aug. 83.—Hence, as adv.: nihil aliud quam, only:nihil aliud quam prendere prohibito,
Liv. 2, 29, 4:is intromissus in castra nihil aliud quam hoc narrāsse fertur,
id. 2, 32, 8:nihil aliud quam in populationibus res fuit,
id. 2, 49, 9 al. —Nihil... quin or quominus, nothing whereby: nihil praetermisi... quin Pompeium a Caesaris conjunctione avocarem, I have omitted nothing that might separate, Cic. Phil. 2, 10, 23:(λ).nihil moror, quominus decemviratu abeam,
Liv. 3, 54:nihil facere oportet, quominus excedat, etc.,
Cels. 3, 27, 4.—Nihil est quod, cur, quamobrem, etc., there is no reason why I ( you, etc.) need not:(μ).nihil est jam, quod tu mihi succenseas,
Plaut. Merc. 2, 2, 46:nihil est, quod adventum nostrum extimescas,
Cic. Fam. 9, 26, 4:sed ego nunc nil est, cur me morer,
Plaut. Poen. 4, 2, 102:nihil est, cur advenientibus te offerre gestias,
Cic. Fam. 6, 20, 1:nihil excogitem, quamobrem Oppianico damnari necesse sit?
id. Clu. 26, 70.—Nihil est, ut, there is nothing that:(ν).nihil fuit in Catulis, ut eos exquisito judicio putares uti litterarum,
Cic. Off. 1, 37, 133.—Nihil est, it is of no use, to no purpose, in vain:(ο).at ego ab hac puerum reposcam, ne mox infitias eat. Nihil est. Nam ipsa haec ultro, ut factum est, fecit omnem rem palam,
Plaut. Truc. 4, 3, 76: at nihil est, ignotum ad illum mittere: operam luseris. id. Capt. 2, 2, 94; Hor. S. 2, 3, 6.—In a question:usque adeo nihil est, quod nostra infantia caelum hausit Aventini?
Juv. 3, 84.—Nihil ad me (sc. pertinet):(π).recte an secus, nihil ad nos: aut si ad nos, nihil ad hoc tempus,
Cic. Pis. 28, 68; cf. Ter. And. 1, 2, 16; also, nihil ad, nothing to, nothing in comparison with:nihil ad Persium,
Cic. de Or. 2, 6, 25; id. Leg. 1, 2, 6:nihil ad tuum equitatum, Caesar, sed ex eis, quos habuit, electos,
id. Deiot. 8, 24.—Nihil minus, nothing less so, i. e. by no means, not at all:(ρ).cadit ergo in virum bonum mentiri, fallere? nihil minus,
Cic. Off. 3, 20, 81:an Gallos existimatis hic versari animo demisso atque humili? nihil vero minus,
id. Font. 11, 23.—Nihil dum, nothing as yet:(σ).quamquam nihil dum audieramus, nec ubi esses, nec, etc.,
Cic. Fam. 12, 7, 2; id. Att. 7, 12, 4.—Nihil mihi cum illo est, I have nothing to do with him:(τ).tecum nihil rei nobis Demipho est,
Ter. Phorm. 2, 3, 74; Ov. F 2, 308.—Nihil esse, to be nothing or nobody, to have no power, to be of no use, Cic. Div. in Caecil. 14, 47; id. Fam. 7, 27, 2; 7, 33, 1; Ter. And. 2, 1, 14:(υ).aliquem nihil putare,
to esteem meanly, Cic. Sest. 53, 114 (B. and K. nihili):accepimus eum nihil hominis esse,
a worthless fellow, id. Tusc. 3, 32, 77; but de Attio Dionysio nihil puto esse, nothing about him, i. e. no news of him, id. Fam. 12, 30, 5.—Aut nihil aut paulum, little or nothing (Gr. oligon ê ouden):B.aut nihil aut paulo cui tum concedere digna,
Cat. 68, 131.—Adverb.1.Not (as a strengthened non), in nothing, in no respect, not at all:2.me nihil poenitet,
Plaut. Bacch. 5, 2, 63; id. Mil. 4, 2, 16:conjecturā nihil opus est,
Cic. Rosc. Am. 37, 107; Ter. And. 4, 1, 14:beneficio isto legis nihil utitur,
Cic. Agr. 2, 23, 61:de fratre nihil ego te accusavi,
id. Fam. 14, 1, 4:Thebani nihil moti sunt,
Liv. 42, 46; 3, 65; 6, 38; 49; Sall. C. 16, 5:nihil miror,
Quint. 2, 17, 15; 6, 1, 38.—To no purpose, in vain:3.herele hanc quidem Nihil tu amassis: mihi haec desponsa est,
Plaut. Mil. 4, 2, 16.—For no reason: quorsum tandem aut cur ista quaeris? M Nihil sane, nisi ne nimis diligenter anquiras, Cic. Leg. 1, 1, 4. —II.nĭhĭlum, i (contr. form nīlum, Lucr. 1, 159; Hor. S. 1, 5, 67), n., nothing:(β).erit aliquid, quod aut ex nihilo oriatur, aut in nihilum subito occidat,
Cic. Div. 2, 16, 37:ut de nihilo quippiam fiat,
id. Fat. 9, 18:interire in nihilum,
id. Ac. 1, 7, 27:venire ad nihilum,
id. Fam. 11, 12, 1:ad nihilum recidere,
id. Phil. 7, 8, 27: quam mihi ista pro nihilol id. Att. 14, 9, 1:aliquid pro nihilo putare,
id. Div. in Caecil. 7, 24; cf. id. Verr. 2, 2, 16, § 40.—Nihili, of no value, worthless:(γ).quem putamus esse non hili, dicimus nihili,
Varr. L. L. 10, § 81 Müll.; cf.: nihili, qui nec hili quidem est. Paul. ex Fest. p. 175 Müll.:unde is nihili? ubi fuisti?
Plaut. Cas. 2, 3, 29: nihili est autem suum Qui officium facere immemor est. id. Ps. 4, 7, 2:homo nihili factus,
unmanned, id. Mil. 5, 16.—Hence, nihili pendere or facere, to esteem as nothing, Plaut. Men. 5, 7, 4; id. Ps. 4, 7, 1; Ter. Eun. 1, 2, 14.—De nihilo, for nothing, without cause or reason, Plaut. Curc. 4, 1, 17:(δ).mali rem exempli esse, de nihilo hospites corripi,
Liv. 34, 61; 30, 29.—Nihilo, with compp., by nothing, no: nihilo pluris, quam si, etc., no more than if, etc., Plaut. Bacch. 3, 4, 21:1.nihilo minus,
id. Men. 5, 5, 49:Phaedriae esse nilo minus amicum quam Antiphoni,
Ter. Phorm. 4, 2, 7 (but minus nihilo, less than nothing, id. ib. 3, 3, 2):nihilo benevolentior,
Cic. Fam. 3, 12, 4:nihilo major,
id. ib. 6, 3, 4:nihilo tamen setius,
Caes. B. G. 5, 4 and 7:nihil segnius,
Liv. 6, 38.—Esp. as adv.: nĭhĭlō mĭnus, or, in one word, nĭhĭlōmĭnus, none the less, no less, nevertheless, notwith standing.In gen.:2.minus dolendum fuit re non perfectā, sed puniendum certe nihilo minus,
Cic. Mil. 7, 19; id. Phil. 5, 9, 26; Quint. 8, 3, 85.—With si, etsi, quamvis, quamquam, ut, etc.:3.in iis rebus, quae nihilo minus, ut ego absim, confici possunt,
Cic. Fam. 10, 2, 2:nihilo minus eloquentiae studendum est, etsi ea quidam perverse abutuntur,
id. Inv. 1, 4, 5; Caes. B. C. 3, 17:alia sunt, quae quamvis nolit accidere, nihilominus laudat,
Sen. Ep. 66, 44:si nihil fiet, nihilominus, etc.,
Cato, R. R. 39, 2.—Strengthened by tamen:(ε).nihilominus ego hoc faciam tamen,
Ter. Heaut. 5, 3, 10; Cic. Fam. 4, 13, 5; Caes. B. C. 3, 17.—Nihilo aliter, no otherwise:B.ego isti nihilo sum aliter ac fui,
Ter. Phorm. 3, 2, 45.—Transf., adverb., for non, not, by no means:III.nihilum metuenda timere,
Hor. S. 2, 3, 53. —nīl, nothing, no (rare and mostly poet.;B.in Cic. not at all): nil intra est oleam, nil extra est in nuce durum,
Hor. Ep. 2, 1, 31; id. C. 4, 4, 73:nil sanguinis,
no drop of blood, Ov. M. 13, 266:nil sui,
nothing proper, id. ib. 3, 435; Vulg. Prov. 10, 2 (in Caes. B. G. 5, 29, the true reading is nihil):hoc ridere meum, tam nil, nulla tibi vendo Iliade,
such a trifle, Pers. 1, 122.—Transf. as adv., not at all, by no means:IV.nil opus est verbis,
Lucr. 5, 263:ut nil umor abundet,
id. 5, 265; 1, 266:nil pictis timidus navita puppibus Fidit,
Hor. C. 1, 14, 14.— -
13 nihilo minus
nĭhil, or (ante-class. and post-Aug.) contr. nīl, n. indecl.; and nĭhĭlum, or contr. nīlum, i, n. [ne-hilum, not the least; v. hilum].I.nĭhil, nothing:(β).nihil est agriculturā melius, nihil uberius,
Cic. Off. 1, 42, 151:de re publicā nihil loquebantur,
id. Q. Fr. 3, 8, 4.—Nihil agere, to accomplish nothing:(γ).nil agis,
Plaut. Trin. 4, 2, 134:nihil agis dolor! quamvis sis molestus, numquam te esse confitebor malum,
Cic. Tusc. 2, 25, 61:nihil ergo agebat Q. Maximus? nihil L. Paulus? ceteri senes nihil agebant?
id. Sen. 6, 15; id. Rosc. Am. 45, 131; Hor. S. 1, 9, 15; Luc. 7, 809; Vell. 2, 66, 3.—In like manner, nihil per aliquem (sc. agere):nihil per Senatum, multa et magna per populum et absente populo et invito,
Cic. Phil. 1, 2, 6; Tac. Agr. 19.—Of persons:(δ).victor, quo nihil erat moderatius,
Cic. Fam. 4, 4, 2:ita tibi persuadeas, mihi te carius nihil fuisse,
id. ib. 14, 3, 5:nihil est tam miserabile, quam ex beato miser,
id. Part. 17, 57; Tac. H. 1, 79; Nep. Alcib. 1, 1.—Nihil, nec.. nec (without destroying the negation):(ε).nihil me nec subterfugere voluisse reticendo, nec obscurare dicendo,
Cic. Clu. 1, 1; v. neque.—Nihil non, everything:(ζ).nihil non ad rationem dirigebat,
Cic. Brut. 37, 140:nihil non arroget armis,
Hor. A. P. 122; Nep. Att. 19, 3.—Non nihil and haud nihil, something, somewhat:(η).non nihil, ut in tantis malis, est profectum,
Cic. Fam. 12, 2, 2:non nihil me consolatur, cum recordor,
id. ib. 4, 14, 2:haud nihil,
Ter. Eun. 4, 2, 13:haud nihil ambigam,
I may be somewhat in doubt, Liv. 1, 3.—Nihil quidquam or nihil unum, nothing whatever, nothing at all:(θ).nil ego tibi hodie consili quicquam dabo,
Plaut. Bacch. 4, 9, 113:sine studio nihil quidquam egregium nemo umquam assequetur,
Cic. de Or. 1, 30, 134:Rhodiis ut nihil unum insigne, ita omnis generis dona dedit,
Liv. 41, 20, 7:si nihil aliud,
if there were nothing else, id. 3, 19, 7; 30, 35, 8.—With gen.:(ι).nihil mali,
Cic. Att. 8, 4, 2:nihil novi,
id. Fam. 2, 14, 1:nihil humanarum rerum,
id. Red. Quir. 5, 1:nihil est lucri quod me hodie facere mavelim, quam,
Plaut. Bacch. 4, 8, 18.—Adjectives also, of the second declension as well as of the third, are not unfrequently joined to nihil in the same case, as nihil honestum, lautum, forte, illustre:nihil exspectatione vestrā dignum dico,
Cic. de Or. 1, 31, 137.—Nihil, or mhil aliud, with nisi, quam, praeter, praeterquam, etc., nothing else than, nothing except, nothing but:(κ).tu, quantus quantus, nihil nisi sapientia es,
Ter. Ad. 3, 3, 40:amare nihil aliud est, nisi eum ipsum diligere, quem ames,
Cic. Lael. 27, 100:si nihil aliud fecerunt, nisi rem detulerunt, etc.,
id. Rosc. Am. 37, 108:ut nihil aliud, quam de hoste cogitet,
id. Imp. Pomp. 22, 64:nihil tibi deest praeter voluntatem,
nothing except, id. Fam. 4, 7, 3:puto te existimare, me ex his miseriis nihil aliud quaerere, nisi ut homines intellegant, etc.,
id. ib. 2, 16:qui nihil praeterquam de vitā cogitarent, Auct. B. Alex. 8.—Sometimes, in this connection, elliptically: Herdonius, si nihil aliud, hostem se fatendo prope denuntiavit, ut, etc.,
Liv. 3, 19, 6:si nihil aliud, vulneribus certe ferrum hostile hebetarent,
id. 30, 35, 8:illā quidem nocte nihil praeterquam vigilatum est in urbe,
id. 3, 26; Suet. Aug. 83.—Hence, as adv.: nihil aliud quam, only:nihil aliud quam prendere prohibito,
Liv. 2, 29, 4:is intromissus in castra nihil aliud quam hoc narrāsse fertur,
id. 2, 32, 8:nihil aliud quam in populationibus res fuit,
id. 2, 49, 9 al. —Nihil... quin or quominus, nothing whereby: nihil praetermisi... quin Pompeium a Caesaris conjunctione avocarem, I have omitted nothing that might separate, Cic. Phil. 2, 10, 23:(λ).nihil moror, quominus decemviratu abeam,
Liv. 3, 54:nihil facere oportet, quominus excedat, etc.,
Cels. 3, 27, 4.—Nihil est quod, cur, quamobrem, etc., there is no reason why I ( you, etc.) need not:(μ).nihil est jam, quod tu mihi succenseas,
Plaut. Merc. 2, 2, 46:nihil est, quod adventum nostrum extimescas,
Cic. Fam. 9, 26, 4:sed ego nunc nil est, cur me morer,
Plaut. Poen. 4, 2, 102:nihil est, cur advenientibus te offerre gestias,
Cic. Fam. 6, 20, 1:nihil excogitem, quamobrem Oppianico damnari necesse sit?
id. Clu. 26, 70.—Nihil est, ut, there is nothing that:(ν).nihil fuit in Catulis, ut eos exquisito judicio putares uti litterarum,
Cic. Off. 1, 37, 133.—Nihil est, it is of no use, to no purpose, in vain:(ο).at ego ab hac puerum reposcam, ne mox infitias eat. Nihil est. Nam ipsa haec ultro, ut factum est, fecit omnem rem palam,
Plaut. Truc. 4, 3, 76: at nihil est, ignotum ad illum mittere: operam luseris. id. Capt. 2, 2, 94; Hor. S. 2, 3, 6.—In a question:usque adeo nihil est, quod nostra infantia caelum hausit Aventini?
Juv. 3, 84.—Nihil ad me (sc. pertinet):(π).recte an secus, nihil ad nos: aut si ad nos, nihil ad hoc tempus,
Cic. Pis. 28, 68; cf. Ter. And. 1, 2, 16; also, nihil ad, nothing to, nothing in comparison with:nihil ad Persium,
Cic. de Or. 2, 6, 25; id. Leg. 1, 2, 6:nihil ad tuum equitatum, Caesar, sed ex eis, quos habuit, electos,
id. Deiot. 8, 24.—Nihil minus, nothing less so, i. e. by no means, not at all:(ρ).cadit ergo in virum bonum mentiri, fallere? nihil minus,
Cic. Off. 3, 20, 81:an Gallos existimatis hic versari animo demisso atque humili? nihil vero minus,
id. Font. 11, 23.—Nihil dum, nothing as yet:(σ).quamquam nihil dum audieramus, nec ubi esses, nec, etc.,
Cic. Fam. 12, 7, 2; id. Att. 7, 12, 4.—Nihil mihi cum illo est, I have nothing to do with him:(τ).tecum nihil rei nobis Demipho est,
Ter. Phorm. 2, 3, 74; Ov. F 2, 308.—Nihil esse, to be nothing or nobody, to have no power, to be of no use, Cic. Div. in Caecil. 14, 47; id. Fam. 7, 27, 2; 7, 33, 1; Ter. And. 2, 1, 14:(υ).aliquem nihil putare,
to esteem meanly, Cic. Sest. 53, 114 (B. and K. nihili):accepimus eum nihil hominis esse,
a worthless fellow, id. Tusc. 3, 32, 77; but de Attio Dionysio nihil puto esse, nothing about him, i. e. no news of him, id. Fam. 12, 30, 5.—Aut nihil aut paulum, little or nothing (Gr. oligon ê ouden):B.aut nihil aut paulo cui tum concedere digna,
Cat. 68, 131.—Adverb.1.Not (as a strengthened non), in nothing, in no respect, not at all:2.me nihil poenitet,
Plaut. Bacch. 5, 2, 63; id. Mil. 4, 2, 16:conjecturā nihil opus est,
Cic. Rosc. Am. 37, 107; Ter. And. 4, 1, 14:beneficio isto legis nihil utitur,
Cic. Agr. 2, 23, 61:de fratre nihil ego te accusavi,
id. Fam. 14, 1, 4:Thebani nihil moti sunt,
Liv. 42, 46; 3, 65; 6, 38; 49; Sall. C. 16, 5:nihil miror,
Quint. 2, 17, 15; 6, 1, 38.—To no purpose, in vain:3.herele hanc quidem Nihil tu amassis: mihi haec desponsa est,
Plaut. Mil. 4, 2, 16.—For no reason: quorsum tandem aut cur ista quaeris? M Nihil sane, nisi ne nimis diligenter anquiras, Cic. Leg. 1, 1, 4. —II.nĭhĭlum, i (contr. form nīlum, Lucr. 1, 159; Hor. S. 1, 5, 67), n., nothing:(β).erit aliquid, quod aut ex nihilo oriatur, aut in nihilum subito occidat,
Cic. Div. 2, 16, 37:ut de nihilo quippiam fiat,
id. Fat. 9, 18:interire in nihilum,
id. Ac. 1, 7, 27:venire ad nihilum,
id. Fam. 11, 12, 1:ad nihilum recidere,
id. Phil. 7, 8, 27: quam mihi ista pro nihilol id. Att. 14, 9, 1:aliquid pro nihilo putare,
id. Div. in Caecil. 7, 24; cf. id. Verr. 2, 2, 16, § 40.—Nihili, of no value, worthless:(γ).quem putamus esse non hili, dicimus nihili,
Varr. L. L. 10, § 81 Müll.; cf.: nihili, qui nec hili quidem est. Paul. ex Fest. p. 175 Müll.:unde is nihili? ubi fuisti?
Plaut. Cas. 2, 3, 29: nihili est autem suum Qui officium facere immemor est. id. Ps. 4, 7, 2:homo nihili factus,
unmanned, id. Mil. 5, 16.—Hence, nihili pendere or facere, to esteem as nothing, Plaut. Men. 5, 7, 4; id. Ps. 4, 7, 1; Ter. Eun. 1, 2, 14.—De nihilo, for nothing, without cause or reason, Plaut. Curc. 4, 1, 17:(δ).mali rem exempli esse, de nihilo hospites corripi,
Liv. 34, 61; 30, 29.—Nihilo, with compp., by nothing, no: nihilo pluris, quam si, etc., no more than if, etc., Plaut. Bacch. 3, 4, 21:1.nihilo minus,
id. Men. 5, 5, 49:Phaedriae esse nilo minus amicum quam Antiphoni,
Ter. Phorm. 4, 2, 7 (but minus nihilo, less than nothing, id. ib. 3, 3, 2):nihilo benevolentior,
Cic. Fam. 3, 12, 4:nihilo major,
id. ib. 6, 3, 4:nihilo tamen setius,
Caes. B. G. 5, 4 and 7:nihil segnius,
Liv. 6, 38.—Esp. as adv.: nĭhĭlō mĭnus, or, in one word, nĭhĭlōmĭnus, none the less, no less, nevertheless, notwith standing.In gen.:2.minus dolendum fuit re non perfectā, sed puniendum certe nihilo minus,
Cic. Mil. 7, 19; id. Phil. 5, 9, 26; Quint. 8, 3, 85.—With si, etsi, quamvis, quamquam, ut, etc.:3.in iis rebus, quae nihilo minus, ut ego absim, confici possunt,
Cic. Fam. 10, 2, 2:nihilo minus eloquentiae studendum est, etsi ea quidam perverse abutuntur,
id. Inv. 1, 4, 5; Caes. B. C. 3, 17:alia sunt, quae quamvis nolit accidere, nihilominus laudat,
Sen. Ep. 66, 44:si nihil fiet, nihilominus, etc.,
Cato, R. R. 39, 2.—Strengthened by tamen:(ε).nihilominus ego hoc faciam tamen,
Ter. Heaut. 5, 3, 10; Cic. Fam. 4, 13, 5; Caes. B. C. 3, 17.—Nihilo aliter, no otherwise:B.ego isti nihilo sum aliter ac fui,
Ter. Phorm. 3, 2, 45.—Transf., adverb., for non, not, by no means:III.nihilum metuenda timere,
Hor. S. 2, 3, 53. —nīl, nothing, no (rare and mostly poet.;B.in Cic. not at all): nil intra est oleam, nil extra est in nuce durum,
Hor. Ep. 2, 1, 31; id. C. 4, 4, 73:nil sanguinis,
no drop of blood, Ov. M. 13, 266:nil sui,
nothing proper, id. ib. 3, 435; Vulg. Prov. 10, 2 (in Caes. B. G. 5, 29, the true reading is nihil):hoc ridere meum, tam nil, nulla tibi vendo Iliade,
such a trifle, Pers. 1, 122.—Transf. as adv., not at all, by no means:IV.nil opus est verbis,
Lucr. 5, 263:ut nil umor abundet,
id. 5, 265; 1, 266:nil pictis timidus navita puppibus Fidit,
Hor. C. 1, 14, 14.— -
14 rōrō
rōrō āvī, ātus, āre [ros], to drop dew, scatter dew: (Aurora) toto rorat in orbe, O.: Cum rorare Tithonia coniunx Coeperit, O.: tellus roratā mane pruinā, besprinkled, O.— To drop, trickle, drip, distil: pocula rorantia: rorant pennaeque sinūsque, shed moisture, O.: ora dei madidā barbā, O.: rorabant sanguine vepres, V.: quam Roratis lustravit aquis, with sprinkled waters, O.* * *rorare, roravi, roratus Vcause dew, drip; be moist -
15 instillo
I.Lit.:B. II.haec quoque, nisi tamquam lumini, oleum instilles, extinguuntur senectute,
Cic. de Sen. 11: (oleum) caulibus. Hor. S. 2, 2, 62:auribus sucum brassicae,
Plin. 20, 9, 33, § 83.—Trop., to instil, to inspire with:uberrimae tuae litterae mihi quiddam quasi animulae instillarunt (al. restillarunt),
Cic. Att. 9, 7, 1:praeceptum auriculis,
Hor. Ep. 1, 8, 16. -
16 cēdō
cēdō cessī, cessus, ere [1 CAD-], to go from, give place, remove, withdraw, go away, depart, retire: cedam atque abibo: ex ingratā civitate: patriā: carinā, Ct.: per ora (hominum), i. e. to be seen, H.: Siciliā sibi omni cedi, to be evacuated, L.: cedere foro, to leave the exchange, i. e. be bankrupt, Iu.: alicui hortorum possessione, i. e. to cede, assign: ut possessionibus cederent: loco cedere, to retreat, N.: ex acie, abandon, L.: locum ex quo cesserant repetunt, L.: cedentes insequi, the retreating enemy, Cs.—Fig., to pass away, go from, drop out, vanish: vitā, die: e vitā: horae quidem cedunt et dies, elapse: memoriā, be forgotten, L.: fiducia cessit Quo tibi, diva, mei? V. —To come to, fall ( as a possession), to fall to the lot of, accrue: ut is quaestus huic cederet: quae captae urbi cessura forent, L.: regnorum cessit Pars Heleno, V.: undae cesserunt piscibus habitandae, O.: summa rerum in ducem cessit, Ta.: aurum in paucorum praedam cessisse, L.: quod cedit in altera iura, H.—To result, happen, turn out, fall out, work: gesta quae prospere ei cesserunt, were successful, N.: neque insidiae prospere cessere, S.: prout prima cessissent, in proportion to his success at the outset, Ta.: Quā Parcae sinebant Cedere res Latio, V.: neque si male cesserat, neque si bene, H.—With in and acc, to take the place of, supply the want of, be a substitute for: poena in vicem fidei cesserat, L.: victoribus fortuna in sapientiam cessit, Ta.: epulae pro stipendio cedunt, are taken in commutation, Ta. — To yield, give place: quasi locum dare et cedere: pete cedentem aëra disco, H.: in tutum, L.: cedere nescius, H.: pars cedere, alii insequi, S.: huc omnis aratri Cessit amor, i. e. to warlike zeal, V.— With dat, to yield to, retreat before, submit to, be overcome by: Viriatho exercitūs nostri imperatoresque cesserunt: hosti, N.: comites, quibus ensis et ignis Cesserunt, i. e. who were unharmed, O.: fortunae, S.: loco iniquo, non hosti cessum, L.: Tu ne cede malis, succumb, V.—To yield in rank, be inferior: nullā re cedens caelestibus: virtute nostris, Cs.: laudibus lanificae artis, O.: in re nullā Agesilao, N.: ut non multum Graecis cederetur, were not inferior.—To comply with, yield to, obey, conform to: auctoritati viri: cessit tibi blandienti Cerberus, H.: deae, O.: Cedo equidem, I comply, V.—To grant, concede, allow, give up, yield, permit: aliquid amicitiae: currum ei, L.: cessit patribus, ut in praesentiā tribuni crearentur, L.* * *Igive/bring here!/hand over, come (now/here); tell/show us, out with it! behold!IIcedere, cessi, cessus Vgo/pass (from/away); withdraw/retire/leave; step aside/make way; take place of; grant, concede, yield, submit; fall back/to; happen/result; start (period) -
17 decido
1.dē-cĭdo, cĭdi, 3, v. n. [cado], to fall off, fall down (class.).1.Lit.A.In gen.:B.decido de lecto praeceps,
Plaut. Cas. 5, 2, 48; so,anguis decidit de tegulis,
Ter. Ph. 4, 4, 26:poma ex arboribus decidunt,
Cic. de Sen. 19 fin.; cf.:e flore guttae,
Ov. M. 9, 345:equo,
Caes. B. G. 1, 48, 6;for which ex equo (in terram),
Nep. Eum. 4;and ab equo (in arva),
Ov. Ib. 259:summo toro,
id. F. 2, 350:arbore glandes,
id. M. 1, 106:caelo,
Plin. 37, 10, 59, § 164; so,caelo,
id. 2, 52, 53, § 138:in terras imber,
Lucr. 6, 497; so,imber,
Hor. Ep. 1, 14, 29:celsae turres graviore casu,
id. Od. 2, 10, 11:comae,
id. ib. 4, 10, 3 et saep.:montium decidentium moles,
Plin. Ep. 8, 17, 3:(volucris) decidit in terram,
Ov. M. 12, 569;so in terras sidus,
id. ib. 14, 847:in puteum foveamve auceps,
Hor. A. P. 458:in lacum fulmen,
Suet. Galb. 8:in dolia serpens,
Juv. 6, 432:in casses praeda,
Ov. A. A. 2, 2:in laqueos suos auceps,
id. Rem. Am. 502:in turbam praedonum hic fugiens,
Hor. S. 1, 2, 42:in praeceps,
Ov. M. 12, 339:ad pedes tunica,
Suet. Aug. 94. —Pregn. (like cado and concido), to fall down dead, to sink down, to die (in class. Lat. only poet.):II.morbo decidunt,
Plaut. Trin. 2, 4, 143:nos ubi decidimus, Quo pater Aeneas,
Hor. Od. 4, 7, 14:scriptor abhinc annos centum qui decidit,
id. Ep. 2, 1, 36:decidit exanimis vitamque reliquit in astris,
Verg. A. 5, 517; cf. Stat. Th. 8, 125; and id. ib. 9, 755: (nupta) Decidit;in talum serpentis dente recepto,
Ov. M. 10, 10.Trop., to fall, drop, fall away, fail, sink:2.quanta de spe decidi!
Ter. Heaut. 2, 3, 9;for which quanta spe decidi!
id. ib. 4, 8, 11; Suet. Oth. 5;and a spe societatis Prusiae,
Liv. 37, 26:ex astris,
Cic. Att. 2, 21, 4 (cf.: astrum, no. II. B. fin.):ego ab archetypo labor et decido,
Plin. Ep. 5, 10, 1:eo decidit ut exsul de senatore fieret,
has fallen so low, id. ib. 4, 11, 1: oculis captus in hanc fraudem decidisti (cf. katapiptein), Cic. Verr. 2, 4, 45, § 101:ad eas rei familiaris angustias decidit, ut, etc.,
Suet. Claud. 9 fin.; cf.:huc decidisse cuncta, ut, etc.,
Tac. A. 3, 59:ficta omnia celeriter tamquam flosculi decidunt,
perish, Cic. Off. 2, 12 fin.:non virtute hostium sed amicorum perfidia decidi,
am fallen, defeated, Nep. Eum. 11 fin.:an toto pectore deciderim,
wholly banished from her affections, Tib. 3, 1, 20 (cf. ek thumou peseein, Hom. Il. 23, 595):qui huc deciderunt,
into this illness, Cels. 3, 21 fin.:in hydropa,
id. ib. med.: in maximis necessitatibus, ad quas libidine deciderat, Schol. Juv. 5, 3.dē-cīdo, cīdi, cīsum, 3, v. a. [caedo], to cut off.I.Lit. (rare in ante-Aug. per.; more freq. abscīdo;B.not in Caes.): taleas oleaginas tripedaneas,
Cato R. R. 45:collum,
Plaut. Merc. 2, 2, 37:aures,
Tac. A. 12, 14:virgam arbori,
id. G. 10:caput,
Curt. 7, 2;prov.: pennas,
to clip the wings, Hor. Ep. 2, 2, 50:malleolum,
Plin. 17, 21, 35, § 162:filicem nascentem falce,
Col. 2, 2, 13; Sil. 4, 389 et saep.—Transf., to cudgel, beat soundly:II.aliquem verberibus decidere,
Dig. 47, 21, 2.Trop., to decide a disputed, or, indeed, any matter (qs. to cut the knot; cf.:(α).dirimo and secare lites, res,
Hor. Ep. 1, 16, 42; id. Sat. 1, 10, 15); to determine, settle, terminate, put an end to (class., most freq. in judic. lang.; cf.: transigo, paciscor).With acc.: damnum, XII. Tab. 12, 4; Gai. Inst. 4, 37; 4, 45:(β).quibus rebus actis atque decisis,
Cic. Verr. 2, 5, 45 fin.; cf.:decisa negotia,
Hor. Ep. 1, 7, 59:res transactione decisa,
Dig. 5, 2, 29;and jam decisa quaestio,
ib. 18, 3, 4:decidis statuisque tu, quid iis ad denarium solveretur,
Cic. Quint. 4, 17; id. Rosc. Com. 11, 32; Dig. 47, 2, 63; cf. ib. 9, 4, 22, § 4:hoc loco praeter nomen cetera propriis decisa sunt verbis,
i. e. decidedly, clearly expressed, Quint. 8, 6, 47: ego pol istam jam aliquovorsum tragulam decidero, I will now dispose of this dart one way or another, i. e. I will now put an end to this attack, these tricks, Plaut. Casin. 2, 4, 18.—With praepp.:(γ).cum aliquo,
Cic. Verr. 2, 2, 32, § [p. 520] 79; 2, 1, 48, § 125; id. Rosc. Am. 39, 114; Plin. 7, 40, 41, § 130:non erit uncia tota, decidat tecum qua pater ipse deum,
for which Jupiter may compound with you, Mart. 9, 4, 6; cf.:cum patrono pecuniā,
Dig. 12, 6, 26, § 12:de rebus,
Cic. Quint. 5, 19; id. Rosc. Com. 12, 35 sq.; id. Att. 1, 8; Just. 31, 7: decidere jactu coepit cum ventis, to compound with the winds by throwing overboard (the cargo), Juv. 12, 33.—Absol.:B.in jugera singula ternis medimnis,
Cic. Verr. 2, 3, 48; id. Rosc. Com. 36; Aur. Vict. de Vir. Ill. 56, 4.—To cut down, reduce, diminish:ad tertiam partem vectigal,
Lampr. Alex. Sev. 38. -
18 submisse
I.With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).1.In gen.a.To set, put, or place under or below:b.singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit,
Col. 7, 4, 3:vaccas tauris (for breeding),
Pall. Jul. 4:vaccas in feturam,
id. ib. 4, 1:equas alternis annis,
id. Mart. 13, 6:canterium vitibus,
Col. 4, 14, 1.—To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise:2.tellus submittit flores,
puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193:pabula pascendis equis (tellus),
Luc. 4, 411:quo colores (humus formosa),
Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63:summissas tendunt alta ad Capitolia dextras,
upraised, Sil. 12, 640; so,palmas,
id. 4, 411:manus,
Sen. Oedip. 226; cf.in a Gr. construction: summissi palmas,
Sil. 1, 673.—In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo):3.arictes,
Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8:tauros,
Verg. E. 1, 46:pullos equorum,
id. G. 3, 73:vitulos,
id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70:materiam vitis constituendae causā,
Col. Arb. 5, 1:frutices in semen,
id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3;3, 10, 15: prata in faenum,
to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.—Trop.(α).To put in the place of, substitute for, supersede (rare):(β). B. 1.huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini?
Cic. Prov. Cons. 4, 8:interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt,
Dig. 7, 1, 70, § 1:necesse habebit alios fetus summittere,
ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.—Lit.:2.se ad pedes,
Liv. 45, 7:se patri ad genua,
Suet. Tib. 20:latus in herbā,
Ov. M. 3, 23:caput in herbā,
id. ib. 3, 502; cf.verticem,
id. ib. 8, 638:genu,
id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.:poplitem in terrā,
Ov. M. 7, 191:aures (opp. surrigere),
Plin. 10, 48, 67, § 132:oculos,
Ov. F. 3, 372:faciem,
Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79:fasces,
Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22:capillum,
to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5:crinem barbamque,
Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.:Tiberis aestate summittitur,
sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.:II.ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere,
condescend, Cic. Lael. 20, 72:tributim summisi me et supplicavi,
id. Planc. 10, 24:summittere se in humilitatem causam dicentium,
Liv. 38, 52, 2:summittere se in privatum fastigium,
id. 27, 31, 6:ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat,
to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48:inceptum frustra submitte furorem,
Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4:ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur,
Quint. 12, 10, 67; cf.:quando attollenda vel summittenda sit vox,
id. 1, 8, 1:(soni) cum intentione summittendā sunt temperandi,
id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7:ad calamitates animos,
to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3:animos amori,
to surrender, Verg. A. 4, 414:se temporibus,
Sen. Tranq. An. 4, 1:verba summittere,
to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1:alicui se,
to yield precedence, Just. 13, 2, 3:se culpae,
i. e. to commit, Ov. H. 4, 151:furorem,
to put down, quell, Verg. A. 12, 832:neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt,
Plin. 29, 1, 8, § 21:proinde ne submiseris te,
be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.:nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus,
yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1:neutri fortunae se submittere,
id. Ep. 66, 6:animum saevienti fortunae,
Tac. A. 2, 72:ut ei aliquis se submitteret,
accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly:B.summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc.,
secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.— Absol.:iste ad pupillae matrem summittebat,
Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105:summissis consularibus viris, qui peierarent,
suborned, Suet. Ner. 28 init. —In gen., to send, send off, despatch, supply (class.):A.summittit cohortes equitibus praesidio,
Caes. B. G. 5, 58:subsidium alicui,
id. ib. 2, 6; so,subsidium,
id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43:auxilium laborantibus,
id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36:sibi destinatum in animo esse, imperium alicui,
to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7:vinea summittit capreas non semper edules,
furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus ( subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.).Lit., let down, lowered, low (very rare):B.scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus,
stooping lower, Liv. 44, 9, 6:Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes,
Ov. M. 8, 638:bracchia,
id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5:capillo summissiore,
hanging lower down, Suet. Tib. 68:purpura,
Quint. 11, 3, 159:oculi,
Plin. 11, 37, 54, § 145.—Trop. (class. and freq.).1.Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.:2.lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter,
Cic. Or. 17, 56:vox (with lenis),
Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.:murmur,
Quint. 11, 3, 45:oratio placida, summissa, lenis,
Cic. de Or. 2, 43, 183; so,oratio,
Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. — Comp.:lenior atque summissior oratio,
Quint. 11, 1, 64:(sermo) miscens elata summissis,
id. 11, 3, 43:actio,
id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator:forma summissi oratoris,
Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76:in prooemiis plerumque summissi,
Quint. 9, 4, 138.—Of character or disposition.a.In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus):b.videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus,
Cic. Tusc. 4, 30, 64:vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem,
id. Off. 1, 34, 124:adulatio,
Quint. 11, 1, 30. —In a good sense, humble, submissive (syn.:2.humilis, supplex): submissi petimus terram,
Verg. A. 3, 93:causae reorum,
Quint. 11, 3, 154:civitates calamitate summissiores,
Hirt. B. G. 8, 31, 2:preces,
Luc. 8, 594; cf.:summissa precatur,
Val. Fl. 7, 476:tristem viro summissus honorem Largitur vitae,
yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. —(Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings:1.summissa, qualia in epilogis sunt,
Quint. 9, 4, 137.— Adv.: sum-missē ( subm-).Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly:2.dicere,
Cic. de Or. 2, 53, 215.— Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius):sciscitari,
Petr. 105 fin. —Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively:alicui summisse supplicare,
Cic. Planc. 5, 12:scribere alicui,
Tac. H. 3, 9 fin.:loqui (opp. aspere),
Quint. 6, 5, 5:agere (opp. minanter),
Ov. A. A. 3, 582.— Comp.:summissius se gerere,
Cic. Off. 1, 26, 90:dolere,
Claud. B. Gild. 247.—No sup. -
19 submitto
I.With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).1.In gen.a.To set, put, or place under or below:b.singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit,
Col. 7, 4, 3:vaccas tauris (for breeding),
Pall. Jul. 4:vaccas in feturam,
id. ib. 4, 1:equas alternis annis,
id. Mart. 13, 6:canterium vitibus,
Col. 4, 14, 1.—To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise:2.tellus submittit flores,
puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193:pabula pascendis equis (tellus),
Luc. 4, 411:quo colores (humus formosa),
Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63:summissas tendunt alta ad Capitolia dextras,
upraised, Sil. 12, 640; so,palmas,
id. 4, 411:manus,
Sen. Oedip. 226; cf.in a Gr. construction: summissi palmas,
Sil. 1, 673.—In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo):3.arictes,
Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8:tauros,
Verg. E. 1, 46:pullos equorum,
id. G. 3, 73:vitulos,
id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70:materiam vitis constituendae causā,
Col. Arb. 5, 1:frutices in semen,
id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3;3, 10, 15: prata in faenum,
to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.—Trop.(α).To put in the place of, substitute for, supersede (rare):(β). B. 1.huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini?
Cic. Prov. Cons. 4, 8:interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt,
Dig. 7, 1, 70, § 1:necesse habebit alios fetus summittere,
ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.—Lit.:2.se ad pedes,
Liv. 45, 7:se patri ad genua,
Suet. Tib. 20:latus in herbā,
Ov. M. 3, 23:caput in herbā,
id. ib. 3, 502; cf.verticem,
id. ib. 8, 638:genu,
id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.:poplitem in terrā,
Ov. M. 7, 191:aures (opp. surrigere),
Plin. 10, 48, 67, § 132:oculos,
Ov. F. 3, 372:faciem,
Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79:fasces,
Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22:capillum,
to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5:crinem barbamque,
Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.:Tiberis aestate summittitur,
sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.:II.ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere,
condescend, Cic. Lael. 20, 72:tributim summisi me et supplicavi,
id. Planc. 10, 24:summittere se in humilitatem causam dicentium,
Liv. 38, 52, 2:summittere se in privatum fastigium,
id. 27, 31, 6:ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat,
to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48:inceptum frustra submitte furorem,
Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4:ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur,
Quint. 12, 10, 67; cf.:quando attollenda vel summittenda sit vox,
id. 1, 8, 1:(soni) cum intentione summittendā sunt temperandi,
id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7:ad calamitates animos,
to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3:animos amori,
to surrender, Verg. A. 4, 414:se temporibus,
Sen. Tranq. An. 4, 1:verba summittere,
to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1:alicui se,
to yield precedence, Just. 13, 2, 3:se culpae,
i. e. to commit, Ov. H. 4, 151:furorem,
to put down, quell, Verg. A. 12, 832:neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt,
Plin. 29, 1, 8, § 21:proinde ne submiseris te,
be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.:nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus,
yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1:neutri fortunae se submittere,
id. Ep. 66, 6:animum saevienti fortunae,
Tac. A. 2, 72:ut ei aliquis se submitteret,
accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly:B.summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc.,
secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.— Absol.:iste ad pupillae matrem summittebat,
Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105:summissis consularibus viris, qui peierarent,
suborned, Suet. Ner. 28 init. —In gen., to send, send off, despatch, supply (class.):A.summittit cohortes equitibus praesidio,
Caes. B. G. 5, 58:subsidium alicui,
id. ib. 2, 6; so,subsidium,
id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43:auxilium laborantibus,
id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36:sibi destinatum in animo esse, imperium alicui,
to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7:vinea summittit capreas non semper edules,
furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus ( subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.).Lit., let down, lowered, low (very rare):B.scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus,
stooping lower, Liv. 44, 9, 6:Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes,
Ov. M. 8, 638:bracchia,
id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5:capillo summissiore,
hanging lower down, Suet. Tib. 68:purpura,
Quint. 11, 3, 159:oculi,
Plin. 11, 37, 54, § 145.—Trop. (class. and freq.).1.Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.:2.lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter,
Cic. Or. 17, 56:vox (with lenis),
Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.:murmur,
Quint. 11, 3, 45:oratio placida, summissa, lenis,
Cic. de Or. 2, 43, 183; so,oratio,
Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. — Comp.:lenior atque summissior oratio,
Quint. 11, 1, 64:(sermo) miscens elata summissis,
id. 11, 3, 43:actio,
id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator:forma summissi oratoris,
Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76:in prooemiis plerumque summissi,
Quint. 9, 4, 138.—Of character or disposition.a.In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus):b.videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus,
Cic. Tusc. 4, 30, 64:vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem,
id. Off. 1, 34, 124:adulatio,
Quint. 11, 1, 30. —In a good sense, humble, submissive (syn.:2.humilis, supplex): submissi petimus terram,
Verg. A. 3, 93:causae reorum,
Quint. 11, 3, 154:civitates calamitate summissiores,
Hirt. B. G. 8, 31, 2:preces,
Luc. 8, 594; cf.:summissa precatur,
Val. Fl. 7, 476:tristem viro summissus honorem Largitur vitae,
yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. —(Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings:1.summissa, qualia in epilogis sunt,
Quint. 9, 4, 137.— Adv.: sum-missē ( subm-).Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly:2.dicere,
Cic. de Or. 2, 53, 215.— Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius):sciscitari,
Petr. 105 fin. —Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively:alicui summisse supplicare,
Cic. Planc. 5, 12:scribere alicui,
Tac. H. 3, 9 fin.:loqui (opp. aspere),
Quint. 6, 5, 5:agere (opp. minanter),
Ov. A. A. 3, 582.— Comp.:summissius se gerere,
Cic. Off. 1, 26, 90:dolere,
Claud. B. Gild. 247.—No sup. -
20 summissa
I.With the force of sub predominating (mostly poet. and in post- Aug. prose; cf. subicio).1.In gen.a.To set, put, or place under or below:b.singuli agni binis nutricibus submittuntur: nec quicquam subtrahi submissis expedit,
Col. 7, 4, 3:vaccas tauris (for breeding),
Pall. Jul. 4:vaccas in feturam,
id. ib. 4, 1:equas alternis annis,
id. Mart. 13, 6:canterium vitibus,
Col. 4, 14, 1.—To send or put forth below, or from below, to cause to spring forth, to send up, produce, raise:2.tellus submittit flores,
puls forth, produces, Lucr. 1, 8: fetus (tellus), id. 1, 193:pabula pascendis equis (tellus),
Luc. 4, 411:quo colores (humus formosa),
Prop. 1, 2, 9; cf. poet.: non monstrum summisere Colchi Majus, did not produce (from the sowing of the dragon's teeth), Hor. C. 4, 4, 63:summissas tendunt alta ad Capitolia dextras,
upraised, Sil. 12, 640; so,palmas,
id. 4, 411:manus,
Sen. Oedip. 226; cf.in a Gr. construction: summissi palmas,
Sil. 1, 673.—In partic., an econom. t. t., of animals or plants, to bring up, rear, raise; to let grow, not kill or cut off (cf. alo):3.arictes,
Varr. R. R. 2, 2, 18; 2, 3, 4; 2, 3, 8:tauros,
Verg. E. 1, 46:pullos equorum,
id. G. 3, 73:vitulos,
id. ib. 3, 159; Col. 7, 9, 4; Dig. 7, 1, 70:materiam vitis constituendae causā,
Col. Arb. 5, 1:frutices in semen,
id. ib. 11, 3, 36; 4, 31, 2; 4, 14, 3;3, 10, 15: prata in faenum,
to let grow for hay, Cato, R. R. 8, 1; Varr. R. R. 1, 49, 1; Col. 11, 2, 27.—Trop.(α).To put in the place of, substitute for, supersede (rare):(β). B. 1.huic vos non summittetis? hunc diutius manere patiemini?
Cic. Prov. Cons. 4, 8:interim tamen, quamdiu summittantur et suppleantur capita quae demortua sunt,
Dig. 7, 1, 70, § 1:necesse habebit alios fetus summittere,
ib. 7, 1, 70, §§ 2 and 5.—Lit.:2.se ad pedes,
Liv. 45, 7:se patri ad genua,
Suet. Tib. 20:latus in herbā,
Ov. M. 3, 23:caput in herbā,
id. ib. 3, 502; cf.verticem,
id. ib. 8, 638:genu,
id. ib. 4, 340; Plin. 8, 1, 1, § 3; cf.:poplitem in terrā,
Ov. M. 7, 191:aures (opp. surrigere),
Plin. 10, 48, 67, § 132:oculos,
Ov. F. 3, 372:faciem,
Suet. Calig. 36; cf. id. Aug. 79:fasces,
Plin. 7, 30, 31, § 112; cf. Cic. Brut. 6, 22:capillum,
to let grow, Plin. Ep. 7, 27, 14; Sen. Cons. ad Pol. 36, 5:crinem barbamque,
Tac. G. 31; Suet. Caes. 67; id. Aug. 23; id. Calig. 47.—Mid.:Tiberis aestate summittitur,
sinks, falls, Plin. Ep. 5, 6, 12.—Trop., to lower, let down, make lower, reduce, moderate, etc.:II.ut ii, qui superiores sunt, summittere se debent in amicitiā: sic quodammodo inferiores extollere,
condescend, Cic. Lael. 20, 72:tributim summisi me et supplicavi,
id. Planc. 10, 24:summittere se in humilitatem causam dicentium,
Liv. 38, 52, 2:summittere se in privatum fastigium,
id. 27, 31, 6:ut in actoribus Graecis fieri videmus, saepe illum, qui est secundarum aut tertiarum partium, cum possit aliquanto clarius dicere, quam ipse primarium, multum summittere, ut ille princeps quam maxime excellat,
to moderate his efforts, restrain himself, Cic. Div. in Caecil. 15, 48:inceptum frustra submitte furorem,
Verg. A. 12, 832: orationem tam summittere quam attollere decet, to sink, i. e. speak in a plain style, Plin. Ep. 3, 13, 4:ut illud lene aut ascendit ad fortiora aut ad tenuiora summittitur,
Quint. 12, 10, 67; cf.:quando attollenda vel summittenda sit vox,
id. 1, 8, 1:(soni) cum intentione summittendā sunt temperandi,
id. 11, 3, 42: (praeceptorem) summittentem se ad mensuram discentis, accommodating his instructions to the capacity, etc., id. 2, 3, 7:ad calamitates animos,
to submit, bow, Liv. 23, 25: animum periculo, Brut. et Cass. ap. Cic. Fam. 11, 3, 3:animos amori,
to surrender, Verg. A. 4, 414:se temporibus,
Sen. Tranq. An. 4, 1:verba summittere,
to speak humbly, id. Ep. 11, 7; id. Vit. Beat. 17, 1:alicui se,
to yield precedence, Just. 13, 2, 3:se culpae,
i. e. to commit, Ov. H. 4, 151:furorem,
to put down, quell, Verg. A. 12, 832:neque enim pudor sed aemuli pretia submittunt,
Plin. 29, 1, 8, § 21:proinde ne submiseris te,
be not disheartened, Sen. Cons. Marc. 5, 6.—With dat.:nimis videtur submisisse temporibus se Athenodorus,
yielded, Sen. Tranq. An. 4, 1:neutri fortunae se submittere,
id. Ep. 66, 6:animum saevienti fortunae,
Tac. A. 2, 72:ut ei aliquis se submitteret,
accept his sovereignty, Just. 13, 2, 3.The signif. of the verb predominating, to send or despatch secretly, provide secretly:B.summittebat iste Timarchidem, qui moneret eos, si, etc.,
secretly despatched, Cic. Verr. 2, 3, 28, § 69.— Absol.:iste ad pupillae matrem summittebat,
Cic. Verr. 2, 1, 41, § 105:summissis consularibus viris, qui peierarent,
suborned, Suet. Ner. 28 init. —In gen., to send, send off, despatch, supply (class.):A.summittit cohortes equitibus praesidio,
Caes. B. G. 5, 58:subsidium alicui,
id. ib. 2, 6; so,subsidium,
id. ib. 2, 25; 4, 26; id. B. C. 1, 43:auxilium laborantibus,
id. ib. 7, 85: quoad exercitus huc summittatis, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 21, 6; Juv. 1, 36:sibi destinatum in animo esse, imperium alicui,
to transfer, resign, Liv. 6, 6, 7:vinea summittit capreas non semper edules,
furnishes, supplies, Hor. S. 2, 4, 43. —Hence, summissus ( subm-), a, um, P. a. (acc. to I. B.).Lit., let down, lowered, low (very rare):B.scutis super capita densatis, stantibus primis, secundis submissioribus,
stooping lower, Liv. 44, 9, 6:Caelicolae Summisso humiles intrarunt vertice postes,
Ov. M. 8, 638:bracchia,
id. P. 3, 1, 150; Col. 6, 30, 5:capillo summissiore,
hanging lower down, Suet. Tib. 68:purpura,
Quint. 11, 3, 159:oculi,
Plin. 11, 37, 54, § 145.—Trop. (class. and freq.).1.Of the voice or of speech in gen., low, soft, gentle, calm, not vehement (syn.:2.lenis, suppressus): et contentā voce atrociter dicere et summissa leniter,
Cic. Or. 17, 56:vox (with lenis),
Quint. 11, 3, 63; Ov. M. 7, 90 al.:murmur,
Quint. 11, 3, 45:oratio placida, summissa, lenis,
Cic. de Or. 2, 43, 183; so,oratio,
Caes. B. C. 3, 19; Quint. 11, 1, 9. — Comp.:lenior atque summissior oratio,
Quint. 11, 1, 64:(sermo) miscens elata summissis,
id. 11, 3, 43:actio,
id. 7, 4, 27. — Transf., of an orator:forma summissi oratoris,
Cic. Or. 26, 90; so (with humilis) id. ib. 23, 76:in prooemiis plerumque summissi,
Quint. 9, 4, 138.—Of character or disposition.a.In a bad sense, low, mean, grovelling, abject (syn. abjectus):b.videndum est, ne quid humile, summissum, molle, effeminatum, fractum abjectumque faciamus,
Cic. Tusc. 4, 30, 64:vivere neque summissum et abjectum, neque se efferentem,
id. Off. 1, 34, 124:adulatio,
Quint. 11, 1, 30. —In a good sense, humble, submissive (syn.:2.humilis, supplex): submissi petimus terram,
Verg. A. 3, 93:causae reorum,
Quint. 11, 3, 154:civitates calamitate summissiores,
Hirt. B. G. 8, 31, 2:preces,
Luc. 8, 594; cf.:summissa precatur,
Val. Fl. 7, 476:tristem viro summissus honorem Largitur vitae,
yielding, overcome, Stat. Th. 1, 662.—The sup. seems not to occur.—Hence, subst.: summissa, ōrum, n. (acc. to I. A. 3. supra), substitutes (sc. capita), Dig. 7, 1, 70, § 5. —(Sc. verba.) Calm passages, quiet sayings:1.summissa, qualia in epilogis sunt,
Quint. 9, 4, 137.— Adv.: sum-missē ( subm-).Of speech, softly, gently, calmly, not loudly or harshly:2.dicere,
Cic. de Or. 2, 53, 215.— Comp., Cic. de Or. 3, 55, 212 (opp. contentius):sciscitari,
Petr. 105 fin. —Of character, calmly, quietly, modestly, humbly, submissively:alicui summisse supplicare,
Cic. Planc. 5, 12:scribere alicui,
Tac. H. 3, 9 fin.:loqui (opp. aspere),
Quint. 6, 5, 5:agere (opp. minanter),
Ov. A. A. 3, 582.— Comp.:summissius se gerere,
Cic. Off. 1, 26, 90:dolere,
Claud. B. Gild. 247.—No sup.
См. также в других словарях:
Drop (liquid) — For other uses of raindrop , see Raindrops (disambiguation). Droplet redirects here. For the type of applet in AppleScript which accepts files dropped onto it, see AppleScript#Applets and Droplets. Water drops falling from a tap. A drop or… … Wikipedia
drop — n. & v. n. 1 a a small round or pear shaped portion of liquid that hangs or falls or adheres to a surface (drops of dew; tears fell in large drops). b a very small amount of usu. drinkable liquid (just a drop left in the glass). c a glass etc. of … Useful english dictionary
drop — 1. (gtt) a unit of volume used in pharmacy. Traditionally the drop was another name for a minim, a unit of volume equal to 1/60 fluid dram or 1/480 fluid ounce (about 0.0616 milliliter in the U.S., 0.0592 milliliter in Britain). Now that … Dictionary of units of measurement
Drop Trio — Origin Houston, Texas Genres Spaceship Jazz[1] Years active 2002 2010 Labels … Wikipedia
Drop It Like It's Hot — Single by Snoop Dogg featuring Pharrell from the album R G (Rhythm Gangsta): The Masterpiece … Wikipedia
Drop the Dead Donkey — Format Satirical sitcom Created by Andy Hamilton Guy Jenkin … Wikipedia
Drop Dead Diva (season 2) — Drop Dead Diva Season 2 Country of origin USA No. of episodes 13 Broadcast Original channel Lifetime … Wikipedia
Drop shipping — is a supply chain management technique in which the retailer does not keep goods in stock, but instead transfers customer orders and shipment details to either the manufacturer or a wholesaler, who then ships the goods directly to the customer.… … Wikipedia
Drop D tuning — Drop D tuning. Drop D tuning, also known as DADGBE, is an alternate, or scordatura, form of guitar tuning specifically, a dropped tuning in which the lowest (sixth) string is tuned down ( dropped ) from the usual E of standard tuning by one whole … Wikipedia
Drop Dead Fred — Theatrical Release Poster Directed by Ate de Jong Produced by … Wikipedia
Drop.io — URL drop.io Slogan Simple, private sharing. Available language(s) English Owner … Wikipedia